Mary Poppins (1964) 45th Anniversary Edition - Ocr fps 23.976, runtime 2:19:06
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรี
คนกวาดปล่องไฟจะนำโชคดีมาสู่คุณ
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรู
คุณจะกลายเป็นคนโชคดี ถ้าเขาได้จับมือทักทายกับคุณ
ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรี ชิม เช...
เอาล่ะครับ ท่านสุภาพสตรีและท่านสุภาพบุรุษ บทกวีชวนหัวที่เหมาะสำหรับโอกาสนี้
เป็นกลอนสดที่ผมแต่งขึ้นมาเอง ต่อหน้าทุกๆ คนนะครับ
เอาล่ะครับ เรามาเริ่มกันเลย
ที่แห่งนี้ เป็นที่ที่ทุกคนมาอยู่รวมกัน
ก็เป็นพื้นที่รับผิดชอบของคุณตำรวจไง เอาล่ะ ฟังดูเป็นยังไงบ้างครับ
สวัสดีครับคุณลาร์ค ผมแต่งให้คุณบทหนึ่งด้วย
คุณลาร์คชอบเดินเล่น ในสวนสาธารณะกับเจ้าแอนดรูว์
ไง แอนดรูว์
อ้าว คุณนายคอรี่ นี่กลอนสำหรับคุณนะครับ
ลูกสาวของคุณเคยตัวเล็กกว่าคุณเสียอีก
แต่ตอนนี้พวกเขาตัวโตแล้ว
คุณเพอร์ซิมมอน...
ว่าไงจ๊ะ
สายลมพัดผ่านมาทางตะวันออก
สายหมอกกำลังคืบคลานเข้ามา
ราวกับว่ามีบางอย่างกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ผมเองก็อธิบายไม่ถูกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่ผมรู้สึกได้ว่าจะต้องมีอะไรเกิดขึ้น
มันเคยเกิดขึ้นมาก่อน
ขอโทษนะครับ ผมว่าถึงไหนแล้วนะ
ขอบคุณครับ ทุกๆ ท่าน ที่ช่วยมาฟังและเป็นกำลังใจให้ผม
ขอบคุณครับ คุณลาร์ค
โอ้โฮ
ขอบคุณครับท่าน คุณช่างมีน้ำใจจริงๆ นะครับเนี่ย
โอ๊ะ ไม่คิดค่าบริการละกัน
อ้าว คุณนั่นเอง สวัสดีครับ
คุณว่าอะไรนะ บ้านเลขที่ 17 ถนนเชอร์รี่ ทรี เลน หรือครับ
ได้เลยครับ งั้นมากับผมเลย
ถึงแล้วครับ ถนนเชอร์รี่ ทรี เลน
คุณจะบอกว่า มันเป็นที่ที่สวยงามก็ไม่ผิดหรอกครับ
แค่เดินตรงไปอีกหน่อย ก็ถึงบ้านเลขที่ 17 แล้วล่ะครับ
ถนนเชอร์รี่ ทรี เลน
คุณดูนี่สิครับ คฤหาสน์หลังงาม ที่สะกดทุกสายตาเมื่อแรกเห็น
นั่นคือคฤหาสน์ท่านพลเรือเอกบูม ท่านเคยเป็นราชนาวีกองทัพเรือด้วยนะครับ
ท่านนายพลสร้างบ้าน ให้มีรูปร่างเหมือนเรือไม่ผิดเพี้ยน
ทั้งดูดี แถมยังดูสง่างามตลอดเวลาอีกต่างหาก
- ปืนบอกเวลาพร้อมมั้ย - พร้อมแล้ว ครับผม
- สามนาทีกับอีกหกวินาที - ครับผม
ท่านนายพลมีชื่อเสียงมาก ในเรื่องความตรงต่อเวลา
ถึงโลกทั้งโลกจะดูเวลาตามกรีนวิช
แต่เขาก็ว่ากันว่า กรีนวิชน่ะ ต้องมาดูเวลาตามท่านพลเรือเอกบูม
เป็นไงบ้างครับ ท่านนายพล
สวัสดีตอนบ่าย พ่อหนุ่ม แล้วนั่นกำลังจะไปที่ไหนล่ะ
ไปบ้านเลขที่ 17 น่ะครับ คนที่มากับผม อยากจะไปดูที่นั่นสักหน่อย
- เติมเชื้อเพลิงเข้าไปอีก - ครับผม
ฉันมีคำแนะนำให้เธอนะพ่อหนุ่ม
มีสัญญาณเตือนว่า จะมีพายุเกิดขึ้นแถวบ้านเลขที่ 17 นะ
เป็นพายุพัดผ่านค่อนข้างหนักเลยล่ะ
ขอบคุณครับท่าน ผมจะคอยระวังตัวครับ
ถึงแล้วครับ บ้านเลขที่ 17 ถนนเชอร์รี่ ทรี เลน
บ้านพักของท่านสุภาพบุรุษจอร์จ แบ๊งค์ส
สวัสดี สวัสดี สวัสดี ท่านนายพลพูดถูกจริงๆ ด้วยครับ
พายุลูกยักษ์กำลังพัดกระหน่ำบ้านเลขที่ 17 อย่างไม่มีข้อสงสัยเลยครับ
- อย่าไปยุ่งกับเธอเลย - เงียบเถอะน่า
ฉันจะทำให้เธอเห็นเอง อย่าคิดจะไปห้าม ยัยสัตว์ประหลาดไร้ค่าเลยน่า
ให้เธอไปซะได้ก็ดี ฉันไม่เคยชอบเธอเลย ตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอเข้ามาเหยียบบ้านนี้
แล้วใครจะต้องมาวุ่นวายอยู่กับเด็กๆ ล่ะ ถ้าบ้านนี้ขาดพี่เลี้ยงไปสักคน ไม่ใช่ฉันหรอกรึ
ท่าทางวางท่าแถมหยิ่งยโสนั่นน่ะเหรอ จะทำได้ก็แค่สั่งเรือขนถ่านหินให้หยุดนั่นแหละ
ใช่แล้วล่ะ ฉันจะไม่อยู่ในบ้านหลังนี้อีก แม้แต่นาทีเดียว
นอกซะจากว่าเธอจะเอาเพชรนิลจินดา จากคริสเตนโดมมากองตรงหน้าฉัน
- ไม่นะคะคุณเคตี้ แนนน่า อย่าไปเลยนะคะ - นี่เธอ อย่ามาขวางประตูนะ
แล้วดิฉันจะบอกคุณผู้หญิงกับคุณผู้ชาย เรื่องเด็กๆ ว่ายังไงล่ะคะ
ก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของฉันนี่
เจ้าเด็กจอมซนพวกนั้น อยากจะหนีฉันไปเองเมื่อครั้งก่อน
พวกเขาคงจะอยู่ที่ไหนสักแห่งล่ะค่ะ คุณหาที่สวนสัตว์ตรงสวนสาธารณะหรือยังคะ
คุณก็ทราบนี่คะว่า คุณหนูเจนกับคุณหนูไมเคิลเป็นยังไง
คุณคงไม่คิดว่า สิงโตจะกินพวกเขาไปแล้วใช่ไหมคะ
คุณก็รู้นี่คะว่าคุณหนูน่ะ ชอบไปเล่นรอบๆ กรงสัตว์จะตายไป
ฉันพูดไปหมดแล้ว แล้วก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก พอกันทีกับบ้านหลังนี้
อยากจะไปก็ไปเลย ไป๊ ดี ขออย่าได้มาเจอะมาเจอกันอีกเลย
อย่าเลยนะคะ คุณเคตี้ แนนน่า
คุณนายแบ๊งค์สนี่ คุณนายกลับมาแล้ว
ลูกสาวของลูกสาวเราจะต้องรักเราอย่างที่สุด เราจะร้องเพลงประสานเสียงอย่างสุขใจ
ยอดเยี่ยมไปเลย คุณแม่ซัฟฟราเจ็ท สวัสดีเคตี้ แนนน่า สวัสดีเอลเลน
การประชุมของเรายอดเยี่ยมที่สุดเลยนะ คุณนายวิทเบิร์น-อัลเลนถูกล่ามโซ่
พาไปยังรถม้าของท่านนายกฯ เธอน่าจะไปด้วยกันนะ
- ดิฉันมีอะไรอยากจะบอกคุณค่ะ - ส่วนคุณนายไอส์ลีย์ก็ถูกลากเข้าห้องขังไปแล้ว
มีการร้องเพลงและแจกใบปลิวทั่วไปหมดเลย
ดิฉันดีใจนะคะที่คุณกลับถึงบ้านแล้ว ดิฉันได้ทำอย่างสุดความสามารถแล้วที่จะ...
โอ้ ขอบใจจ้ะ เคตี้ แนนน่า ฉันคิดอยู่เสมอว่าเธอเป็นสมาชิกของเรา
พวกเราเป็นดั่งทหารที่นุ่งกระโปรงลูกไม้
และเป็นนักรบครูเสดผู้ไม่เกรงกลัว ที่จะออกมาใช้สิทธิสตีร
แม้ว่าผู้หญิงอย่างเราจะรักใคร่ชอบพอผู้ชายอยู่
แต่เราก็เห็นตรงกันว่า พวกผู้ชายก็ไม่ได้ฉลาดนักหรอก
- คุณนายแบ๊งค์สคะ - จงเป็นอิสระจากเครื่องพันธนาการในอดีต
จงร่วมกันต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่
แล้วลูกสาวของลูกสาวของเรา จะต้องรักเราอย่างที่สุด
และเขาจะร่วม ร้องเพลงประสานเสียงอย่างสุขใจ
ยอดเยี่ยมไปเลย คุณแม่ซัฟฟราเจ็ท
มันก็อาจจะเป็นเช่นนั้น ดิฉันไม่อยากจะทำให้คุณโกรธนะคะ แต่ว่า...
จากเคนซิงตันจนถึงบิลลิงส์เกท เราต่างได้ยินเสียงร้องไห้กระวนกระวาย
จากทุกแห่งหนของผืนดิน ผู้หญิงได้เรียกร้อง
ความเท่าเทียมทางการเมือง และสิทธิที่เท่าเทียมผู้ชาย
เอาใจช่วยคุณนายแพงค์เฮิร์สท ที่ถูกจับเข้าคุกอีกครั้ง
จะไม่มีทาสรับใช้ที่ โอนอ่อนผ่อนตามอย่างเราอีกต่อไป
เรากำลังต่อสู้เพื่อสิทธิของเราอย่างห้าวหาญ
เธอไม่ต้องกลัว
คุณนายแบ๊งค์สคะ ดิฉันขอคุยด้วยหน่อยค่ะ
- จงเป็นอิสระจากเครื่องพันธนาการในอดีต - คุณนายแบ๊งค์สคะ
จงร่วมกันต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่
แล้วลูกสาวของลูกสาวของเรา จะต้องรักเราอย่างที่สุด
และเขาจะร่วม ร้องเพลงประสานเสียงอย่างสุขใจ
- ยอดเยี่ยมไปเลย - คุณนายแบ๊งค์สคะ
- ยอดเยี่ยมไปเลย - คุณนายแบ๊งค์ส
- ยอดเยี่ยมไปเลย คุณแม่ซัฟ... - คุณนายแบ๊งค์ส
มีอะไรเหรอ เคตี้ แนนน่า
คุณนายแบ๊งค์สคะ ดิฉันมีเรื่องอยากจะบอกคุณค่ะ
แล้วเด็กๆ อยู่ไหนกันล่ะ
จะให้บอกตรงๆ นะคะคุณนาย เด็กๆ ไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ พวกเด็กๆ หายตัวไปอีกแล้ว
เคตี้ แนนน่า ทำไมเธอถึงได้สะเพร่าอย่างนี้นะ
- อาทิตย์นี้ สามครั้งแล้วใช่ไหม - สี่ครั้งต่างหากล่ะคะคุณนาย
แล้วสำหรับดิฉัน แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วล่ะค่ะ
- ดิฉันก็ไม่ใช่คนที่จะพูด... - แล้วเด็กๆ จะกลับบ้านเมื่อไหร่
ดิฉันตอบไม่ได้หรอกค่ะ แล้วถ้าคุณจะกรุณา จ่ายค่าจ้างให้ดิฉันละก็ ดิฉัน...
โอ้ ไม่นะ เคตี้ แนนน่า นี่เธอคงจะไม่ ลาออกใช่ไหม แล้วคุณแบ๊งค์สจะว่ายังไงล่ะ
คุณแบ๊งค์สกำลังจะถึงบ้าน แล้วเขาก็จะพบว่าลูกๆ หายตัวไป
เอาสายสะพายพวกนี้ไปเก็บทีสิ เธอก็รู้นี่ ว่าอะไรที่จะทำให้คุณแบ๊งค์สโกรธ
ค่ะ คุณนาย
เคตี้ แนนน่า ถือว่าฉันขอร้องล่ะนะ ลองทบทวนดูอีกสักครั้งเถอะ
เห็นแก่เด็กๆ เห็นแก่คุณแบ๊งค์สนะ
นี่เขาก็เพิ่งจะเริ่มคุ้นเคยกับเธอเอง
ทุกคน ประจำที่
สี่ สาม สอง หนึ่ง ยิง
- เคตี้ แนนน่า ฉันขอร้องล่ะนะ เธอ... - ขอค่าจ้างดิฉันด้วยค่ะ
- คืนนี้เร็วไปหน่อยไหมครับท่านนายพล - เหลวไหลน่า ยิงเวลาเดิมทุกครั้งนั่นแหละ
โลกของการเงินเป็นยังไงบ้างล่ะ
ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้วล่ะครับ การเงินมั่นคง อัตราสินเชื่อก็สูงขึ้นๆ
แถมเงินปอนด์ ก็ยังเป็นที่ต้องการของโลกด้วย
- ก็ดีนี่ - แล้วตรงที่คุณยืนอยู่นั่นล่ะครับ เป็นยังไงบ้าง
บอกได้เลยว่าไม่ค่อยจะแน่นอนเท่าไหร่ ลมกำลังจะพัดมา แล้วฝนก็จะตกด้วย
- ผมล่ะไม่ชอบเห็นอะไรแบบนี้เลย - ดี ดี ดี
คุณแบ๊งค์ส นี่คุณคงจะไม่เดินไปทางที่ ฝนฟ้าวิปโยคอย่างนั้นหรอกนะ
คุณแบ๊งค์ส ได้ยินที่ผมพูดหรือเปล่า
สวัสดีเคตี้ แนนน่า คงจะหนักแย่เลยสิ ให้ฉันช่วยนะ
หมวกสวยมากเลยนะ
ผมรู้สึกได้ถึงคลื่นแห่งความพึงพอใจที่ลึกซึ้ง
มากเหมือนกับตอนที่กษัติรย์นั่งอยู่บนม้าชั้นดี
ขอบใจ
เมื่อผมกลับมาจากการต่อสู้ในทุกวัน มาหาครอบครัวและภรรยา
การดำเนินชีวิตของผม ช่างยอดเยี่ยมอะไรปานนี้
- มีเรื่องเกี่ยวกับเด็กๆ ค่ะ - จ้ะ จ้ะ
ผมกลับบ้านตรงตามเวลา
ผมจะก้าวเข้าประตูบ้านตอนหกโมงหนึ่งนาที
รองเท้าใส่ในบ้าน ไวน์ และกล้องยาเส้น จะเตีรยมไว้พร้อมสรรพตอนหกโมงสองนาที
ความคงเส้นคงวา คือหลักในการดำเนินชีวิตของผม
- จอร์จคะ ลูกๆ หายไปค่ะ - ยอดเยี่ยมมาก ยอดเยี่ยม
ยิ่งใหญ่มากที่ได้เป็นชาวอังกฤษในปี ค.ศ.1910
ยุคที่กษัติรย์เอ็ดเวิร์ดครองบัลลังก์ คือยุคของการสร้างคน
ผมเป็นเจ้าผู้ครองปราสาท ผู้มีอำนาจสูงสุด เป็นเจ้านาย
ผมต้องดูแลบริวารของผม ทั้งคนใช้ ลูกๆ และภรรยา
ด้วยความหนักแน่น แต่ก็อ่อนโยน เป็นผู้มั่งคั่งที่คอยช่วยเหลือผู้ที่ด้อยกว่า
ตอนนี้ก็หกโมงสามนาทีแล้ว และทายาทที่อยู่ภายใต้การดูแลของผม
ได้อาบน้ำและชำระล้างกาย และได้ทานอาหารอย่างพอเพียง
และผมจะลูบหัวพวกเขาเบาๆ และส่งพวกเขาเข้านอน
ชีวิตที่ผมมีช่างสง่างามยิ่งนัก
- วินนี่เฟรด ลูกๆ อยู่ไหนกันล่ะ - เด็กๆ ไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะที่รัก
อะไรนะ เอาล่ะ ยังไงเด็กๆ ก็ต้องอยู่ที่นี่ พวกเขาจะไปไหนได้อีกล่ะ
- ฉันไม่รู้ค่ะจอร์จ - ไม่รู้เหรอ
ก็พวกเขาหายไป เคตี้ แนนน่าค้นดูจนทั่วแล้ว
ดีเหลือเกิน ผมจะจัดการเองเดี๋ยวนี้เลย
ช่วยต่อสถานีตำรวจด้วยครับ เร็วหน่อยครับ
ฉันว่าเราคงไม่ต้องแจ้งความหรอกค่ะ ความจริงก็คือ...
อย่าปิดบังความจริงเลยน่า
ความจริงมันชัดเจนอยู่แล้ว เคตี้ แนนน่าบกพร่องในหน้าที่
เธอทำให้ครอบครัวเราผิดหวัง ผมจะไปแจ้งความเอาเรื่องเธอ...
- หล่อนลาออกไปแล้วใช่ไหมเนี่ย - ค่ะที่รัก เมื่อสักครู่นี้เอง
อะไรนะครับ ครับ จอร์จ แบ๊งค์สพูดครับ
ครับ บ้านเลขที่ 17 ถนนเชอร์รี่ ทรี เลน เป็นเรื่องค่อนข้างด่วนนะครับ
ผมอยากจะขอให้คุณช่วยส่ง ตำรวจมาที่นี่เดี๋ยวนี้เลยครับ
จอร์จคะ ตำรวจมาแล้วค่ะ
อะไรนะ โอ้โฮ อะไรจะรวดเร็วปานนั้น บริการทุกระดับประทับใจจริงๆ
ขอบคุณมากครับ สวัสดีครับ
- เชิญครับคุณตำรวจ เชิญด้านในเลยครับ - ขอบคุณครับท่าน
ตอนที่กระผมกำลังปฏิบัติหน้าที่ อยู่อีกด้านหนึ่งของสวนสาธารณะ
และได้เจอของมีค่าที่น่าจะพลัดหลงมา กระผมเชื่อว่าน่าจะเป็นของท่านน่ะครับ
- ของมีค่างั้นเหรอ - ออกมานี่ซิ
- เจน ไมเคิล - นี่ วินนี่เฟรด อย่าอ่อนไหวนักเลยน่า
ผมจะไม่ดุพวกแกนะครับ พวกแกเดินอย่างเหนื่อยล้ามาทั้งวันแล้ว
เด็กๆ มานี่เดี๋ยวนี้
- หนูจะว่ายังไงล่ะ - หนูเสียใจที่เราต้องเสียคุณเคตี้ แนนน่าไปค่ะ
- พ่อก็เห็นนี่ฮะ ลมแรงมากเลย... - แล้วว่าวก็ปลิวไปเร็วเกินไปสำหรับเราด้วย
ถ้าจะว่าไปนะครับ น่าจะเป็นว่าวต่างหากครับ ที่หายไป ไม่ใช่เด็กๆ หรอกครับ
ขอบคุณครับคุณตำรวจ ผมคิดว่าน่าจะจัดการเรื่องนี้ได้
จริงๆ มันก็ไม่ใช่ว่าวที่ดีนักหรอกค่ะ พวกหนูทำกันขึ้นมาเอง
บางที ถ้าคุณพ่อช่วยเราทำว่าวสักอันละก็...
มันก็เป็นแบบนั้นแหละครับ ว่าวมันควบคุมยาก อาทิตย์ก่อนลูกๆ ของผมก็...
ผมขอบคุณคุณตำรวจนะครับ ที่ช่วยพาเด็กๆ มาส่งที่บ้าน
ผมว่าถ้าคุณจะเข้าไปในครัว พ่อครัวคงจะหาอะไรให้คุณทานได้นะ
ขอบคุณครับท่าน กระผมกลับไปทำงานต่อดีกว่า
ขอบคุณนะคะคุณตำรวจ
ราตรีสวัสดิ์จ้ะแม่หนู ราตรีสวัสดิ์นะครับคุณนาย ราตรีสวัสดิ์ครับท่าน
"พ่อครัวคงจะหาอะไรให้คุณทานได้งั้นเหรอ..."
จอร์จคะ ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ ฉันคาดว่าคุณคงอยากจะคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้
ผมต้องคุยอยู่แล้วล่ะ
- เอลเลน พาเจนกับไมเคิลขึ้นไปข้างบนทีซิ - ค่ะ คุณผู้ชาย
ดิฉันว่าแล้วเชียว เมื่ออะไรๆ มันเข้าที่เข้าทาง แล้วใครจะต้องทนกับทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่
ไม่ใช่ดิฉันเหรอคะ
พวกเขาไม่อยากรับแม่บ้านที่ซื่อสัตย์ ทำงานหนักหรอก
เขาอยากจะได้คนดูแลสวนสัตว์ต่างหากล่ะ
ฉันขอโทษค่ะที่รัก แต่ว่าตอนที่ฉันเลือกเคตี้ แนนน่า
ฉันคิดว่าหล่อนน่าจะจัดการกับเด็กๆ ได้ ก็หล่อนทั้งเอาจริงเอาจังแล้วก็ดูดุด้วย
วินนี่เฟรด อย่าสับสนระหว่างคำว่า ประสิทธิภาพกับโรคตับนะ
ต่อไปฉันจะทำให้ดีขึ้นนะคะ
ต่อไปเหรอ คุณจ้างพี่เลี้ยง มาหกคนแล้วนะภายในสี่เดือนมานี้
- แล้วแต่ละคนก็ไม่ได้เรื่องเลยสักคน - ฉันก็เห็นด้วยค่ะ
การจะหาพี่เลี้ยงเด็กสักคน เป็นงานที่สำคัญและละเอียดอ่อนนะคุณ
ต้องมีทั้งความเข้าใจที่ลึกซึ้งทั้งการตัดสินใจ ที่ยุติธรรม แล้วก็ต้องเข้าใจนิสัยคนอื่นด้วย
จากเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลนี้ ผมว่าได้เวลาแล้ว
ที่ผมจะเป็นคนเลือกพี่เลี้ยงคนใหม่เอง
คุณจะเลือกเองหรือคะจอร์จ
ถ้าเราจะหาพี่เลี้ยงเด็กดีๆ สักคน เราก็ต้องคิดหาทางที่เหมาะสมสิ
ผมจะลงประกาศรับสมัคร ใน เดอะ ไทมส์ เอาล่ะ คุณจดไว้นะ
- ได้ค่ะที่รัก - ต้องการ เอ๊ย ไม่ใช่ รับสมัคร
พี่เลี้ยงเด็ก: หนักแน่น น่านับถือ ไม่ทำตัวไร้สาระ
พี่เลี้ยงเด็กชาวอังกฤษต้องเป็นจอมทัพ
เธอจะเป็นผู้กุมอนาคต ของอาณาจักรไว้ในกำมือ
และผู้ที่เราเฟ้นหาเพื่อที่จะมา ดัดนิสัยลูกๆ จอมแก่น
จะต้องออกคำสั่งได้
- จดไว้หรือเปล่า - ค่ะ ทุกคำเลย
ธนาคารแห่งอังกฤษ ต้องการความเที่ยงตรงฉันใด
ครอบครัวชาวอังกฤษ ก็ต้องการไม่ต่างกันฉันนั้น
ทั้งขนบธรรมเนียม ระเบียบวินัย และกฏระเบียบ คือหัวใจหลักในการเป็นพี่เลี้ยง
ถ้าขาดข้อไหนไปแล้วล่ะก็ จะเจอแต่ความวุ่นวาย ความหายนะ ความสับสน
และไม่นาน คุณก็จะพบกับ ความสกปรกรุงรังน่าสยดสยอง
ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะจอร์จ ดลใจมากเลย เดอะ ไทมส์ จะต้องทึ่งแน่ๆ เลยค่ะ
- คุณพ่อคะ - ว่าไงลูก
พวกหนูมานั่งคุยกันแล้วค่ะ แล้วเราก็เสียใจกับสิ่งที่เราทำไปวันนี้
- พ่อก็ว่าอย่างนั้นแหละ - พวกหนูทำผิดไปแล้วที่วิ่งหนีคุณเคตี้ แนนน่า
ก็ใช่อีกนั่นแหละ
พวกหนูก็อยาก จะเป็นเพื่อนที่ดีกับพี่เลี้ยงคนใหม่ด้วยค่ะ
ฟังดูมีเหตุผล พ่อจะดีใจนะถ้าลูกๆ ช่วยพ่อน่ะ
เรารู้ว่าพ่อต้องดีใจแน่ค่ะ เราก็เลยเขียนประกาศนี้ขึ้นมาไงคะ
- ประกาศเหรอลูก - ประกาศรับสมัครพี่เลี้ยงคนใหม่ค่ะ
- ลูกน่ะเหรอเขียนประ... - ฉันว่าเราน่าจะฟังแกหน่อยนะคะ
- ก็พ่อบอกว่าอยากให้พวกหนูช่วยไงคะ - แต่ แต่... เฮ้อ ประเสริฐจริงๆ
"ต้องการ: พี่เลี้ยงเด็ก ที่จะมาดูแลเด็กผู้น่ารักทั้งสองคน"
ผู้น่ารักเหรอ เอ่อ พ่อว่า นั่นมันก็ยังไม่ถูกซะทีเดียวนะ
ถ้าหากคุณอยากจะมาเป็นพี่เลี้ยงให้เรา
คุณต้องเป็นคนอารมณ์ดี สนุกสนาน
- เจน พ่อไม่... - แก้มสีชมพู ไม่มีไฝ
- ประโยคนั้นผมเป็นคนเขียนเองฮะ - เล่นเกมกับเราได้ทุกอย่าง
คุณต้องเป็นคนใจดี คุณต้องเป็นคนฉลาด
ต้องเป็นคนอ่อนหวานแล้วก็สวยมากด้วย
- อะไรมันจะไร้สา... - ขอร้องล่ะค่ะ
พาพวกเราไปเที่ยวนอกบ้าน ดูแลพวกเราให้ดี
ร้องเพลงให้เราฟัง หาขนมอร่อยๆ ให้เรากิน
ห้ามดุหรือว่าใจร้ายกับเราโดยเด็ดขาด
ไม่เอาน้ำมันละหุ่งหรือข้าวต้มให้เรากิน
ต้องรักพวกเราเหมือนเป็นลูกในไส้คนหนึ่ง
แล้วก็ต้องไม่มีกลิ่นตัว เหม็นเหมือนกลิ่นเบียร์ด้วย
ตรงนี้ผมก็เป็นคนเขียนฮะ
ถ้าคุณ ไม่ดุด่าเรา หรือครอบงำเราล่ะก็
เราก็จะไม่ทำให้คุณเกลียดเราเลย
เราจะไม่เอาแว่นตาของคุณ ไปซ่อน เพื่อคุณจะได้มองไม่เห็นอะไร
จะไม่แอบเอาคางคกไปซ่อนไว้บนเตียงของคุณ หรือแอบใส่พิรกไทยลงไปในชาที่คุณดื่ม
รีบมาสมัครเร็วๆ นะคะคุณพี่เลี้ยง
ขอบคุณมากค่ะ ด้วยความเคารพจากใจจริง
จากเจนและไมเคิล แบ๊งค์ส
ขอบใจนะลูก น่าสนใจที่สุดเลยนะเนี่ย พ่อว่าเราเหลวไหลกันมามากพอแล้วล่ะ
ช่วยกลับไปที่ห้องเลี้ยงเด็กไป
พวกแกแค่อยากจะช่วยน่ะ แกยังเด็กอยู่เลยนะคะ
ผมก็รู้อยู่เต็มอกนั่นแหละว่าพวกแกยังเด็ก
ผมล่ะดีใจจริงๆ ที่ ผมคิดจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
"เล่นเกม ร้องเพลง ดูแลเราให้ดี" เหลวไหลสิ้นดี
ผมไม่มีคำถามอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ถึงเวลาจัดการได้แล้วล่ะ
ช่วยต่อสายถึงหนังสือพิมพ์ เดอะ ไทมส์ ด้วยครับ ผมไม่รู้หรอกครับว่าหมายเลขอะไร
โธ่จอร์จ คุณเด็ดเดี่ยวเสมอเลย
เดอะ ไทมส์ เหรอครับ ผม จอร์จ แบ๊งค์ส พูดครับ เลขที่ 17 ถนนเชอร์รี่ ทรี เลนครับ
คือผมอยากจะลงประกาศรับสมัคร ในหนังสือพิมพ์ของคุณน่ะครับ
- ปืนบอกเวลาพร้อมมั้ย - พร้อมแล้ว ครับผม
ผมขอฟังรายงานด้วย คุณบินนาเคิล
ลมเปลี่ยนทิศทางแล้วครับท่าน ดูเหมือนกับว่าจะพัดมาจากอีกทิศหนึ่งครับ
ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
- ท่านครับ - มีอะไรเหรอ
มีบางสิ่งบางอย่าง รวมตัวกันอยู่ตรงหัวเรือครับท่าน
บอกได้เลยว่าเหมือนกับพวกลูกเรือ น่าสยดสยองอย่างนั้นแหละ
มีพี่เลี้ยงเข้าแถวสมัครงานอยู่ด้านนอกค่ะ จะให้เชิญเข้ามาข้างในเลยไหมคะ
ฉันบอกว่าแปดโมงตรงไงล่ะ เอลเลน เดี๋ยวพอแปดโมงตรง เราก็จะได้สนุกกันแล้วล่ะ
เธอเห็นมั้ย อีกตั้งสิบสองวินาที
- สิบ เก้า แปด... - ประจำที่
เจ็ด หก ห้า สี่
สาม สอง หนึ่ง
เอลเลน แปดโมงตรงแล้ว
ค่ะ คุณผู้ชาย
ฉันบอกเธอตั้งกี่ครั้งกี่หนแล้วนะว่า ฉันไม่ชอบทำอะไรแบบเร่งรีบน่ะ
พี่ไม่เข้าใจเลย คนพวกนั้นไม่เห็นจะเป็น เหมือนที่เราลงประกาศไว้สักหน่อย
ไมเคิล ดูนั่นสิ
- อาจจะเป็นแม่มดก็ได้นะ - ไม่ใช่หรอกน่า แม่มดก็ต้องมีไม้กวาดสิ
ต้องเป็นเธอแน่เลย เธอเป็นคนนะ เธอมาตามที่เราลงประกาศไว้ไงล่ะ
แก้มเป็นสีชมพูด้วย แล้วก็มีครบทุกอย่างเลยนะฮะ
เอลเลน พาพวกเขาเข้ามาข้างในได้แล้วล่ะ พาเข้ามาทีละคนนะ
ได้ค่ะ คุณผู้ชาย
- เชิญด้านในเลยค่ะ เข้ามาทีละคนนะคะ - ขอบคุณค่ะ
คุณคงจะเป็นคุณพ่อของคุณหนูเจน และคุณหนูไมเคิล แบ๊งค์สใช่ไหมคะ
ดิฉันถามว่า คุณเป็นคุณพ่อของคุณหนูเจน และคุณหนูไมเคิล แบ๊งค์สใช่ไหมคะ
เอ่อ ใช่ ผมเอง ผมหมายถึง...
คุณเอาพวกเอกสารต่างๆ มาด้วยใช่ไหม ผมขอดูหน่อยนะครับ
ดิฉันไม่เคยเตรียมเอกสารอะไรเลยค่ะ ดิฉันคิดว่าเป็นความคิดที่ออกจะเชยด้วยซ้ำไป
ออกจะเชยเหรอ ถึงยังไงผมก็จะขอดูเอกสารอยู่ดี
เอาล่ะค่ะ เรามาดูคุณสมบัติกันนะคะ
ข้อแรก: "อารมณ์ดี สนุกสนาน" ดิฉันไม่เคยมีอารมณ์ฉุนเฉียวซะด้วย
ข้อสอง: "ต้องมีแก้มเป็นสีชมพู"
นี่ก็เห็นได้ชัดเลยนะคะ
ข้อสาม: "เล่นเกมได้ทุกชนิด"
เด็กๆ จะต้องสนุก กับเกมของดิฉันอย่างแน่นอนค่ะ
ขอผมดูหน่อยนะครับ ประกาศแผ่นนี้ คุณได้มาจากที่ไหนเนี่ย ผมฉีกมันทิ้งไปแล้วนี่นา
ขอประทานโทษนะคะ ข้อสี่: "ต้องเป็นคนใจดี"
ดิฉันเป็นคนใจดีค่ะ แต่ก็หนักแน่นมากนะคะ
- คุณหาอะไรอยู่หรือคะ - ใช่
ประกาศแผ่นนั้น ที่คุณถือน่ะ ผมว่าผม...
- คุณใช่คุณจอร์จ แบ๊งค์ส หรือเปล่าคะ - อะไรนะ
คุณได้ลงประกาศ รับสมัครพี่เลี้ยงเอาไว้หรือเปล่าคะ
- ผมนี่ล่ะ จอร์จ แบ๊งค์ส - ถ้าอย่างนั้นก็ดีค่ะ
ฉันฉีกมันอย่างนี้ แล้วก็ฉีกแล้ว ฉีกอีก แล้วก็โยนไปตรงนี้ ใช่แล้ว
- ขอโทษเถอะนะคะ นี่คุณไม่สบายหรือเปล่า - ผมไม่เป็นไร
ส่วนเรื่องค่าจ้างของดิฉันนะคะ จากที่ระบุไว้ตรงนี้ค่อนข้างคลุมเครือ
คลุมเครือมาก
- เราต้องคุยกันเรื่องนี้ให้ชัดเจนนะคะ - เราต้องคุย
- ดิฉันขอหยุดงานทุกๆ วันอังคารที่สองนะคะ - ทุกๆ วันอังคาร...
อีกใจหนึ่ง ดิฉันคิดว่า การทดลองงานก็ไม่เลวเหมือนกันนะคะ
ดิฉันจะให้เวลาคุณอาทิตย์หนึ่งนะคะ แล้วดิฉันจะมาฟังคำตอบตอนนั้นค่ะ
ดิฉันขอตัวไปพบเด็กๆ ก่อนนะคะ ขอบคุณค่ะ
อย่าอ้าปากแบบนั้นสิ ไมเคิล เราไม่ใช่ปลาค็อดนะ
เอาล่ะ อย่ามัวแต่ยืนจ้องอย่างนั้นสิ ไปกันได้แล้ว
เร็วเข้า อย่าชักช้า
จอร์จคะ นั่นคุณทำอะไรของคุณน่ะ ฉันนึกว่าคุณสัมภาษณ์พี่เลี้ยงเด็กอยู่ซะอีก
- ผมก็สัมภาษณ์ไปแล้วไงล่ะ - หมายความว่า คุณเลือกได้แล้วเหรอคะ
- ใช่ ผมเลือกได้คนหนึ่งแล้วล่ะ - เหรอคะ แล้วเธออยู่ที่ไหนล่ะ
อะไรนะ อ๋อ เธออยู่ที่ห้องเลี้ยงเด็กน่ะ คือผมหมายความว่า ผมให้เธอเริ่มงานเลย
คุณฉลาดจังเลยค่ะ ถ้าเป็นฉันคงจะไม่รู้เรื่องแน่ๆ
ไหนเล่าให้ฟังหน่อยสิคะ เธอมีคุณสมบัติครบตามที่เราต้องการหรือเปล่า
คือว่า มันเกิดขึ้นค่อนข้างรวดเร็วนะ ผมหมายถึง ผม...
เธอหนักแน่นหรือเปล่าคะ เธอออกคำสั่งได้หรือเปล่าคะ
เธอจะฝึกนิสัยลูกของเราได้ไหมคะ
คุณก็รู้นี่ วินนี่เฟรด ผมว่าเธอทำได้นะ
ผมว่าเธอจะทำได้แหละ
ถ้าอย่างนั้น คุณน่าจะบอกเอลเลน ให้ยกเลิกคนอื่นๆ นะคะ
คนอื่นๆ เหรอ จริงด้วยสิ
- เอลเลน - มีอะไรคะ คุณผู้ชาย
ช่วยไปบอกผู้สมัครคนอื่นๆ ทีนะว่า ไม่ต้องรอ ฉันได้พี่เลี้ยงคนใหม่แล้วล่ะ
- คนอื่นๆ เหรอคะ คุณผู้ชาย - ใช่ ก็คนที่มาสมัครคนอื่นๆ ไง
นี่เธอคิดว่า บ้านนี้ต้องการพี่เลี้ยงซักกี่คนกันนะ
เรารับพี่เลี้ยงคนใหม่แล้วค่ะ
หนูคิดว่าห้องเลี้ยงเด็ก ยังไม่ค่อยจะเป็นระเบียบเท่าไหร่ค่ะ
ยังกับถ้ำหมียังไงยังงั้นแหละ
- กระเป๋าใบนี้ดูตลกจังฮะ - พรมน่ะ
- หมายความว่าคุณใส่พรมไว้ข้างในเหรอฮะ - เปล่า มันทำมาจากพรมต่างหากล่ะ
นี่ห้องของคุณนะคะ มองเห็นวิวของสวนสาธารณะที่สวยมากเลย
อืม มันก็ไม่ใช่ พระราชวังบัคกิ้งแฮมซะทีเดียวล่ะนะ
อย่างน้อย ก็ยังสะอาด
ใช่ ฉันว่าที่นี่ค่อนข้างเหมาะเลยล่ะ แค่จะต้องทำอะไรอีกนิดหน่อยเท่านั้น
เอาล่ะ ก่อนอื่น
ฉันพูดเสมอว่า ที่ๆ จะแขวนหมวกได้ ก็คือต้องแขวนบนที่แขวนหมวก
ตายล่ะ อันนี้ใช้ไม่ได้
ฉันอยากจะมองเห็น หน้าตัวเองแบบเต็มๆ ในกระจก
ไม่เห็นจะมีอะไรในกระเป๋าเลยนี่นา
อย่าตัดสินอะไรจากภายนอกนะ
แม้แต่กระเป๋าที่ทำมาจากพรม ฉันมั่นใจว่าไม่เคยทำ
ความงามของสิ่งต่างๆ ก็คือความสุขชั่วนิรันดร์
น่าจะเพิ่มแสงอีกสักหน่อยนะ
คราวนี้เราต้องจับตามองดูให้ดีๆ นะฮะ เธอเจ้าเล่ห์
- เธอวิเศษสุดไปเลยต่างหาก - ดูดีขึ้นตั้งเยอะแน่ะ
เอาล่ะ ขอดูหน่อยซิ
ตลกน่า ฉันพกติดตัวมาด้วยทุกครั้งนี่นา ต้องอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ เลย
- อะไรเหรอคะ - สายวัดน่ะ
- แล้วคุณจะเอาไปทำอะไรล่ะคะ - ฉันก็อยากจะรู้ว่าเธอสองคนเป็นคนยังไงน่ะสิ
ตลกที่สุดตั้งแต่ฉันเคยเห็นเลยนะเนี่ย มันต้องอยู่ก้นกระเป๋าตรงไหนสักแห่งนั่นแหละ
เอาล่ะ เจอแล้ว
ดีจัง งั้นไปกันเถอะ เร็วเข้า
เงยหน้าขึ้นจ้ะไมเคิล อย่าทำหลังโก่งนะ
เป็นอย่างที่คิดไว้เลย ขี้สงสัย แล้วก็ดื้อแบบสุดๆ
- ผมไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะ - ไม่เชื่อก็ลองดูเองสิจ๊ะ
เป็นเด็กดื้อรั้น และขี้สงสัยแบบสุดๆ
- "เป็นเด็กดื้อรั้นและขี้สง สง..." - ขี้สงสัยจ้ะ
เอาล่ะ ถึงตาหนูแล้ว เจน
ชอบหัวเราะคิกคัก ไม่ชอบเก็บของให้เข้าที่เข้าทาง
แล้วคุณล่ะฮะ
เป็นคำถามที่ดีมากจ้ะ งั้นช่วยฉันถือนี่ไว้นะ
ผู้ซึ่งเพียบพร้อม และสมบูรณ์แบบในทุกด้านอย่างแท้จริง
อย่างที่คิดเลย "แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ผู้ซึ่งเพียบพร้อม และสมบูรณ์แบบในทุกด้านอย่างแท้จริง"
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ นั่นชื่อคุณเหรอคะ เพราะจังเลย
ขอบใจจ้ะ ฉันก็ชอบชื่อนี้เหมือนกันแหละ
- เอาล่ะ เราจะเริ่มกันได้หรือยัง - เริ่มทำอะไรกันคะ
ก็ในประกาศของพวกเธอไงล่ะจ๊ะ พวกเธออยากจะเล่นเกมไม่ใช่เหรอ
- อ๋อ ใช่ค่ะ - งั้นก็ดีเลยจ้ะ
เกมแรก เราเรียกว่า เริ่มต้นดี ก็ประสบความสำเร็จไปกว่าครึ่ง
ฟังดูไม่เห็นจะน่าสนุกตรงไหนเลย
งั้นเรามาตั้งชื่อเกมนี้ว่า มาทำความสะอาดห้องเลี้ยงเด็กกันเถอะ
ผมบอกพี่แล้วไงว่าเธอน่ะเจ้าเล่ห์จะตาย
- เราจะเริ่มกันได้หรือยังจ๊ะ - นี่คือเกมเหรอคะ คุณแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
คืออย่างนี้จ้ะ มันก็ขึ้นอยู่กับมุมมองของเธอนะ
เห็นไหมจ๊ะ งานทุกอย่างที่เราต้องทำให้เสร็จ มีความสนุกสนานอยู่ทั้งนั้น
หนูจะพบกับความสนุก แล้วก็ มาเริ่มกันเถอะ การทำงานก็เหมือนกับการเล่นเกมนั่นล่ะจ้ะ
แล้วงานทุกอย่างที่พวกหนูอาสา จะกลายเป็นเรื่องกล้วยๆ
ความสนุกสนานทั้งหลาย
จะเกิดขึ้นได้ไม่ยาก
น้ำตาลทรายหนึ่งช้อนพูน
ก็ช่วยทำให้เรากลืนยาได้ง่ายขึ้น
กลืนยาลงไป กลืนยาลงไป
น้ำตาลทรายแค่หนึ่งช้อนพูน ก็ช่วยทำให้เรากลืนยาได้ง่ายขึ้น
ช่างเป็นวิธีที่สุขใจที่สุดเลย
นกน้อยที่คอยทำรังของมัน มีเวลาพักผ่อนน้อยจะตาย
ตอนที่ต้องรวบรวม เศษฟางและกิ่งไม้เล็กๆ ทีละนิดๆ
แม้ว่าเจ้านกน้อยจะมุ่งมั่นสร้างรังแค่ไหน มันก็ยังส่งเสียงร้องเพลงอย่างสุขใจ
เพราะเจ้านกน้อยรู้ดีว่า บทเพลง จะทำให้งานเดินหน้าต่อไปได้
เหมือนอย่างที่น้ำตาลแค่หนึ่งช้อนพูน ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ ไงล่ะ
กลืนยาลงไป กลืนยาลงไป
แค่น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ
ช่างเป็นวิธีที่สุขใจที่สุดเลย
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ฝูงผึ้งงานที่เฝ้าเก็บน้ำหวาน จากเกสรดอกไม้มายังรวงรังของตน
ยังไม่เคยรู้สึกเหน็ดเหนื่อย ที่ต้องทำเสียงหึ่งๆไปมา
ก็เพราะมันได้ลิ้มรสน้ำหวาน จากดอกไม้ทุกดอกเลยน่ะสิ
- เพราะอย่างนี้นี่เอง... - เพราะอย่างนี้นี่เอง...
- มันก็รู้ว่า... - มันก็รู้ว่า...
งานที่ต้องทำไม่เห็นจะน่าเบื่อเลยสักนิด
ทะลึ่งจังเลยนะ
อย่ามัวแต่จัดห้องทั้งวันเลยจ้ะ
ปล่อยผมออกไป ปล่อยผมออกไปนะ
ช่วยผมออกไปทีฮะ
เอาล่ะจ้ะ ช่าง...
ขอบใจจ้ะ ทีนี้ก็จะ...
เมื่อไหร่ถึงจะเสร็จกันจริงๆ สักทีนะ
ขอบใจจ้ะ
แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วล่ะนะ ไปหยิบหมวกกับเสื้อกันได้แล้วจ้ะ
เอาล่ะ ได้เวลาไปเที่ยวเล่น ในสวนสาธารณะกันแล้วจ้ะ
ผมไม่อยากออกไปเที่ยวข้างนอกนี่ฮะ ผมอยากจะทำความสะอาดห้องเลี้ยงเด็กอีก
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรานะจ๊ะ ไปกันเถอะ
ไหนขอฉันดูหน่อยสิ พวกเธอยังไม่ใช่ แบบที่ฉันอยากจะให้เป็นเลยนะเนี่ย
แต่ก็ยังมีเวลาอีกถมเถไป ยังมีเวลาอีกเยอะ
เร็วเข้า เอาล่ะ ไปได้
เหมือนอย่างที่น้ำตาลแค่หนึ่งช้อนพูน ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ ไงล่ะ
กลืนยาลงไป กลืนยาลงไป
แค่น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ
ช่างเป็นวิธีที่สุขใจที่สุดเลย
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรู
ผมทำในสิ่งที่ผมชอบ และผมก็ชอบ
ในสิ่งที่ผมทำ
สวัสดีครับ ผู้ที่ชื่นชอบในศิลปะทั้งหลาย
วันนี้ผมเป็นศิลปินวาดรูปบนทางเท้าครับ ก็อย่างที่คุณเห็นนี่ล่ะ
ศิลปินวาดรูปบนทางเท้า ก็ถือว่าเป็นศิลปิน
ที่ได้รับการศึกษาชั้นสูงเชียวนะครับ
และนี่ก็คือผลงานทั้งหมดของผม ที่วาดขึ้นมาจากความทรงจำของผมเอง
ก็ไม่ใช่การศึกษาจากสถาบันชั้นสูงหรอกนะครับ
ดีกว่าเอานิ้วจิ้มตา ว่างั้นมั้ย
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรู
ผมวาดรูปที่ผมชอบ และผมก็ชอบรูปที่ผมวาด
ที่ชายทะเล
ผมจะไม่ขอค่าตอบแทนอะไร จากคุณหรอกนะครับ
แต่ผมจะดีใจมากถ้าคุณจะกรุณา อนุเคราะห์ผมสักเหรียญสองเหรียญ
ผมจะดีใจมากถ้าคุณจะกรุณา ให้ผมสักเหรียญสองเหรียญก็ยังดี
ยินดีรับบริจาคสิ่งของทุกประเภท
เดี๋ยวนะครับ อย่าเพิ่งขยับครับ
อย่าขยับนะครับ
อยู่เฉยๆ อย่างนั้นล่ะครับ
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ผมก็รู้นะว่าเงานี้คือใคร แมรี่ ป๊อปปิ้นส์นี่เอง
ดีใจที่ได้เจอคุณอีกค่ะเบิร์ท ฉันเดาว่า คุณรู้จักคุณหนูเจนกับคุณหนูไมเคิลแล้ว
ผมเคยเห็นคุณหนูๆ แถวๆ นี้ล่ะครับ ตอนนั้นกำลังวิ่งตามว่าวอยู่เลยใช่ไหมล่ะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์จะพาพวกหนู ไปที่สวนสาธารณะกันค่ะ
ไปที่สวนสาธารณะงั้นเหรอ ถ้าฉันไม่รู้จักแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
พี่เลี้ยงคนอื่นๆ จะพาเด็กๆ ไปเที่ยวสวนสาธารณะ
แต่ถ้าพวกหนูอยู่กับแมรี่ ป๊อปปิ้นส์
หนูจะได้อยู่ในที่ที่ หนูไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ไปเลยล่ะ
เพียงแค่หนูพูดว่า "บ๊อบเป็นคุณลุงของคุณ" เท่านี้ สิ่งมหัศจรรย์ก็จะเกิดขึ้นแล้วล่ะ
ฉันคิดไม่ออกจริงๆ ว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่
ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะพูดหรอก แต่สิ่งที่แมรี่มีเนี่ย
ล้วนแต่เป็นวันหยุดสุดหรรษาไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
อะไรบางอย่างตามเส้นพวกนี้ ฉันไม่แปลกใจเลย
พายเรือล่องไปในแม่น้ำเธมส์
การพายเรือล่องไปในแม่น้ำเธมส์ มักจะสนุก ถ้าพวกหนูชอบไปเที่ยวข้างนอก ไปกันเลยนะ
ละครสัตว์ ไปดูละครสัตว์ดีๆ สักครั้งเป็นไง มีทั้งสิงโตและก็เสือด้วยนะ
มีนักเล่นกายกรรมมาแสดงกายกรรมผาดโผน ให้พวกหนูเห็นกับตาเลยนะ
ณ โรงละครสัตว์
อุ๊ย นี่สวยจังเลยค่ะ หนูอยากไปที่นั่นจังเลย คุณช่วยพาไปหน่อยได้ไหมคะ
สวยใช่ไหมล่ะจ๊ะ เป็นแบบฉบับชนบทของอังกฤษเลยนะ
ฉันวาดมันด้วยความรักและจริงใจ
แม้ว่าหนูจะมองไม่เห็น แต่จริงๆ ในภาพนี้มีงานชนบทอยู่ด้วยนะ
ไปตามถนนแล้วก็ข้ามเนินเขานี้ไปไงล่ะ
ไม่เห็นจะมีถนนเลยนี่ฮะ
ว่าไงนะ ไม่มีถนนเหรอ
ก็แค่วาดอะไรเพิ่มเข้าไปตรงนี้นิดหน่อย...
แล้วก็ตรงนั้นอีกนิดหน่อย
เป็นไงจ๊ะ ถนนในชนบทที่ช่างเหมาะ แก่การเดินทางและการผจญภัยจริงๆ
พาเราไปนะฮะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ได้โปรดเถอะฮะ
เป็นที่ที่สวยงามมากเลยนะคะ คุณว่ามันไม่สวยเหรอคะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ได้เวลาแล้วน่า แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ไม่มีใครมองมาเลย
นะคะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ได้โปรดเถอะค่ะ
ฉันไม่ได้อยากจะแสดงอะไร ต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้หรอกนะ ขอบคุณ
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร ผมทำเองก็ได้
- ทำอะไรคะ - ก็แค่มายากลน่ะ
- แค่มายากลเหรอฮะ - ง่ายจะตาย
มาลองดูกันนะ ให้หนูคิดก่อน
จากนั้นก็ขยิบตา
แล้วก็กระพริบตาสองครั้ง
ทีนี้ก็หลับตา แล้วก็กระโดด
จะต้องมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ
เบิร์ทคะ คุณพูดจาเหลวไหลใหญ่แล้วนะ
ทำไมคุณชอบทำอะไรๆ ให้มันยุ่งยากด้วยนะ ทั้งที่จริงๆ แล้วมันง่ายจะตายไป
ส่งมือมาจ้ะ อย่าทำหลังโก่งนะ
หนึ่ง สอง...
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณสวยจัง
- คุณคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอคะ - สาบานก็ได้ คุณดูสวยจริงๆ
- สวยเหมือนวันที่ผมพบกับคุณ - คุณก็ดูดีค่ะเบิร์ท
ไหนคุณบอกว่ามีงานชนบทไงฮะ
ใช่ ฉันบอกอย่างนั้นเอง ไปตามถนนเส้นนี้ไง งานชนบทอยู่หลังเนินเขานั่น จำได้ไหม
ไปกันเถอะ ฉันได้ยินเสียงม้าหมุนแล้ว
- บอกเขาว่ามากับเบิร์ทนะ - อย่าทำภาพวาดเลอะเทอะนะ
ช่างเป็นวันที่สวยงามอะไรอย่างนี้
เหมือนกับรุ่งอรุณในเดือนพฤษภาคม
ผมรู้สึกเหมือนกับว่าผมบินได้
เบิร์ทคะ อย่ามัวแต่พูดเล่นสนุกสิ
คุณเคยเห็น ต้นหญ้าที่เขียวขจีอย่างนี้มาก่อนไหม
หรือท้องฟ้าที่สดใสแบบนี้
โอว ช่างเป็นวันหยุดสุดวิเศษกับแมรี่
- แมรี่ทำให้หัวใจของคุณมีแสงสว่าง - คุณไม่เปลี่ยนไปเลยนะคะเนี่ย
แม้ในวันที่หม่นหมองและแสนจะธรรมดา
แมรี่ทำให้แสงอาทิตย์ส่องสว่าง
โธ่ อย่ามาล้อเล่นกันเลยน่า
ความสุขกำลังเบ่งบานล้อมรอบตัวเธอ
ดอกแดฟโฟดิลยิ้มทักทายเจ้านกพิราบ
ตอนที่แมรี่กุมมือคุณ คุณจะรู้สึกสง่างามมาก
หัวใจของคุณจะเริ่มเต้น ราวกับว่ากำลังอยู่ในวงดนตรีขนาดใหญ่
คุณคงมึนไปแล้วล่ะ
ช่างเป็นวันหยุดสุดวิเศษกับแมรี่
ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็หลงรักแมรี่
ช่างเป็นวันหยุดสุดวิเศษกับแมรี่
แมรี่ทำให้หัวใจของคุณมีแสงสว่าง
แม้ในวันที่หม่นหมองและแสนจะธรรมดา
แมรี่ทำให้แสงอาทิตย์ส่องสว่าง
ความสุขกำลังเบ่งบานล้อมรอบตัวเธอ
ดอกแดฟโฟดิลยิ้มทักทายเจ้านกพิราบ
ตอนที่แมรี่กุมมือคุณ คุณจะรู้สึกสง่างามมาก
หัวใจของคุณจะเริ่มเต้น ราวกับว่ากำลังอยู่ในวงดนตรีขนาดใหญ่
ช่างเป็นวันหยุดสุดวิเศษกับแมรี่
ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็หลงรักแมรี่
- ขอบใจจ้ะ - ด้วยความยินดีจ้ะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
โอว ช่างเป็นวันหยุดสุดวิเศษ กับคุณเช่นกันนะ เบิร์ท
- สุภาพบุรุษอย่างคุณมีไม่กี่คนหรอก - ผมมันเป็นพวกที่กำลังจะสูญพันธุ์น่ะครับ
แม้ว่าคุณจะเป็นเหมือนกับผ้าขี้ริ้วห่อทอง
- ลึกๆ แล้ว คุณเองก็มาจากครอบครัวชนชั้นสูง - ใครๆ ก็รู้
คุณ ไม่เคยคิด ที่จะเรียกร้องผลประโยชน์อะไรเลย
ความอดทนเป็นเครื่องหมาย ที่สื่อถึงความเชื่อและศรัทธาของคุณ
ก็ใช่
ไม่มีผู้หญิงคนไหนจะต้องกลัว เมื่อคุณเข้าใกล้
ความสุภาพอ่อนโยนที่คุณมีนั้นโดดเด่นมาก
โอว ช่างเป็นวันหยุดสุดวิเศษ กับคุณเช่นกันค่ะ เบิร์ท
วันหยุดแสนวิเศษกับคุณ
คุณครับ คุณครับ
เอาล่ะ เราจะรับอะไรดีคะ
เริ่มต้นด้วยไอศครีมราสเบอรี่
ตามด้วยขนมเค้กสักหน่อย แล้วก็น้ำชา
- เชิญสั่งได้ตามสบายเลยครับ - เราไม่คิดเงินครับ
- ถือว่าเป็นอภินันทนาการจากเรา - พวกคุณใจดีมากเลยค่ะ
- อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ - ก็คุณเป็นคนโปรดของพวกเรานี่นา
คุณพูดถูกแล้วล่ะ
จริงอยู่ที่มาวิสและซีบิล มีทีท่าว่าจะชนะ
พูรเดนส์และเกวนโดลิน ทำให้หัวใจคุณหมุนติ้ว
โฟบี้ช่างน่าชื่นชม มอดี้ทำให้หายโกรธ
- แล้วเจนิสล่ะ - เฟลิเซียล่ะ
- ลิเดียล่ะ - มีเสน่ห์
ซินเธียก็มีชีวิตชีวา วิเวียนก็อ่อนหวาน สเตฟานี่ก็ยอดเยี่ยม พริสซิลล่าก็เอาใจใส่
- เวโรนิก้า - มิลลิเซนท์
- เเอกเนส - เเละเจน
พวกที่ชอบสังสรรค์และยังมี
ดอร์คัสและฟิลลิสและกลินนิสก็เช่นกัน ฉันเห็นด้วยว่าทั้งสามเก่งเรื่องกีฬา
แต่ที่ดีที่สุด ที่สุดของที่สุด
ต้องยกให้แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ งั้นเราหยุดตรงนี้นะ
ตอนที่แมรี่กุมมือคุณ คุณจะรู้สึกสง่างามมาก
หัวใจของคุณจะเริ่มเต้น ราวกับว่ากำลังอยู่ในวงดนตรีขนาดใหญ่
ช่างเป็นวันหยุดสุดวิเศษกับแมรี่
ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็หลงรักแมรี่
ร้านน้ำชา
นี่เรามีม้าหมุนเป็นของเราเอง
ดีมาก ดีมาก จริงๆ แล้ว...
...ถ้าพวกหนูอยากจะไปที่อื่นอีก
แล้วใครบอกว่าเราจะไม่ไปที่อื่นล่ะ
- คุณยามค่ะ - ได้เลย แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ขอบคุณค่ะ
ออกตัวไปแล้วครับ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ นำอยู่สองช่วงตัว
เจนมาเป็นที่สองตามหลังอยู่หนึ่งช่วงตัว ไมเคิลตามมาเป็นที่สาม...
ม้าของผมวิ่งเร็วที่สุดเลย
นายได้ยินมั้ยเจ้าเพื่อนยาก อยากจะแซงขึ้นไปมั้ย
นั่นเป็นคำสั่ง เร็วเข้า เจ้าหนู วิ่งเร็วที่สุดได้แค่นี้เองน่ะเหรอ
- เร็วเข้าเพื่อน เร็วเข้า - อย่าขี่เร็วนักนะ ไมเคิล
ฉันพูดจริงๆ นะเบิร์ท คุณน่ะเล่นเป็นเด็กๆ ไปได้
ขอโทษนะ หยุดนะ หยุด
ใจเย็นๆ เจ้าเพื่อนยาก หยุด หยุด
ก็แค่อารมณ์สนุกๆ นิดหน่อยน่ะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ช่วยควบคุมตัวเองด้วยนะคะ นี่เราไม่ได้อยู่ในสนามแข่งม้าสักหน่อย
ตามฉันมานะคะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - โอ้ ครับ อะ...
ผมบอกว่า
คุณ...เคย...
ไม่เคย
นั่น สุนัขจิ้งจอกนี่นา
โอ้ ใช่จริงๆ ด้วย สุนัขจิ้งจอก
สุนัขจิ้งจอกเหรอ
โอ้ พระเจ้าช่วย พวกทหารมากันอีกแล้ว
ตามล่าสุนัขจิ้งจอก ตามล่าสุนัขจิ้งจอก
ตามล่าสุนัขจิ้งจอกกันเร็ว
โอ้ว แม่เจ้า
หนูน้อยน่าสงสาร ไปช่วยเขากันเถอะ
โอย คุณพระคุณเจ้าช่วยด้วย
เฮ้ย
โฮ โฮ
เอ้า ขึ้นมา อยู่ตรงนี้นะ
คุณเห็นอะไรนั่นมั้ย นี่เป็นม้าหมุนที่สง่างามมาก
มาสู้กันเอามั้ยล่ะ เจ้าสุนัขจอมสกปรก ตอนนี้ฉันวิ่งเร็วกว่าพวกแกทุกตัวเลย
เร็วเข้า เจ้าม้าจ๋า เร็วกว่านี้อีก
สวัสดีค่ะคุณนักแข่งม้า จะกรุณาให้ดิฉันขี่ผ่านไปสักหน่อยได้ไหมคะ
อ๋อ ได้สิครับ คุณผู้หญิง
- ขอบคุณค่ะ - ไม่เป็นไรครับ คุณผู้หญิง
เส้นชัย
เวลาดีมากเลยครับ ท่านทั้งหลาย
- อืม ใช่จริงๆ ด้วย - ช่างเป็นวันที่วิเศษมากเลย
โอ้ ดีจังเลยค่ะ
เย้ ไชโย ไชโย เย้
เย้ ไชโย ไชโย เย้!
อยู่นิ่งๆ นะครับ ให้มองนกน้อยตัวนั้นไว้นะครับ
รู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ คุณแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ที่ชนะการแข่งขันครั้งนี้
- เอ่อ ดิฉัน... - จะมีชื่อเสียงและเงินทองใช่ไหมครับ
- ค่ะ... - ขอถ่ายรูปคุณหน่อยนะครับ
ด้วยความยินดีค่ะ
คุณนี่ยังหน้าตาสะสวยด้วยนะครับเนี่ย ผมพูดได้เลย
- ดิฉันคงจะไม่... - คุณมีอะไรจะกล่าวถึงความรู้สึกไหมครับ
เอาล่ะค่ะ คุณสุภาพบุรุษค่ะ ตรงกันข้าม ดิฉันมีคำที่ดีอยู่คำหนึ่ง
- ฉันพูดถูกไหมคะเบิร์ท - บอกพวกเขาไปสิว่าคืออะไร
ได้เลยจ้ะ
มันก็คือคำว่า ซุปเปอร์ คาลิฟราจิลิส ทิเซคส์ พิอาลิ โดเชียส
ถึงแม้ว่าเสียงของคำๆ นี้ ออกจะฟังดูน่าเกลียดน่ากลัว
แต่ถ้าคุณพูดคำนี้ดังๆ นะคะ คุณก็เหมือนคนมีพรสวรรค์เลยล่ะ
ซุปเปอร์ คาลิฟรา จิลิส ทิเซคส์ พิอาลิโด เชียส
ก็เพราะว่าผมน่ะไม่กล้าที่จะพูด ตอนที่ผมยังเป็นเด็กๆ
พ่อก็เลยชอบมาบิดจมูกผม และก็บอกว่าทำอย่างนี้ไม่ดีเลย
จนมาวันหนึ่งที่ผมเรียนรู้ที่จะพูด ผมก็ไม่ต้องเจ็บจมูกอีกต่อไป
คำพูดที่ทรงพลังที่สุดที่เคยได้ยินมา พูดแบบนี้นะ
โอ้ ซุปเปอร์ คาลิฟรา จิลิส ทิเซคส์ พิอาลิ โดเชียส
ถึงแม้ว่าเสียงของคำๆ นี้ ออกจะฟังดูน่าเกลียดน่ากลัว
แต่ถ้าคุณพูดคำนี้ดังๆ นะคะ คุณก็เหมือนคนมีพรสวรรค์เลยล่ะ
ซุปเปอร์ คาลิฟรา จิลิส ทิเซคส์ พิอาลิ โดเชียส
เขาเดินทางไปทั่วโลก และทุกๆ ที่ที่เขาไป
เขาเอ่ยคำของเขาและทุกคนจะพูดว่า ช่างเป็นคนฉลาดอะไรอย่างนี้
เมื่อขุนนางและพระราชา ผ่านมาพบกับผม
ผมก็จะพูดคำพิเศษของผม และพวกเขาก็จะชวนผมไปดื่มน้ำชา
โอ้ ซุปเปอร์ คาลิฟรา จิลิส ทิเซคส์ พิอาลิ โดเชียส
ถึงแม้ว่าเสียงของคำๆ นี้ ออกจะฟังดูน่าเกลียดน่ากลัว
แต่ถ้าคุณพูดคำนี้ดังๆ นะคะ คุณก็เหมือนคนมีพรสวรรค์เลยล่ะ
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
คุณจะพูดจากข้างหลังมาข้างหน้าก็ได้นะ โดเชียสซาลิเอคส์พิอิสทิค ฟราจิลคาลิรูพัส
- แต่มันคงจะยาวไปน่ะ - แน่นอน
เมื่อคุณ ไมู่ร้จะพูดอะไร ไม่จำเป็นต้องท้อใจ
เพียงแค่เอ่ยคำนี้ออกมา แล้วคุณก็จะมีอะไรพูดมากมาย
คุณต้องใช้คำพูดอย่างระมัดระวังนะคะ ไม่อย่างนั้นมันอาจจะเปลี่ยนชีวิตคุณ ไปเลย
- ผมมีตัวอย่างครับ... - อะไรเหรอคะ
คืนหนึ่งผมพูดจากับเด็กผู้หญิงในบ้าน ตอนนี้เด็กคนนั้นก็กลายเป็นภรรยาของผมครับ
และเธอก็ยังน่ารักอีกด้วย
เธอช่าง ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
เจน ไมเคิล
อยู่ใกล้ๆ ฉันไว้นะ
โธ่ เบิร์ท ภาพวาดแสนวิเศษของคุณ
ช่างเถอะ เดี๋ยวผมก็วาดได้มากกว่านี้อีกเยอะ
ตอนนั้นผมคงจะหาอาชีพอื่นทำน่ะ นี่เป็นฤดรู้อนที่สวยงามนะ
ไปกันเถอะจ้ะเด็กๆ
- ไปก่อนนะคะเบิร์ท - แล้วเจอกัน
- แล้วเจอกันค่ะเบิร์ท - แล้วเจอกันจ้ะเจน ไมเคิล
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรู
ไม่เอานะ ไม่เอา ผมไม่กินยารสชาติไม่ได้เรื่องของคุณหรอกฮะ
พวกหนูต้องกินยาด้วยเหรอคะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
ถ้าเราเปียกฝนแบบนี้ ก็ต้องกินยากันทั้งนั้นแหละจ้ะ
ผมไม่อยากกินนี่นา ผมไม่เป็น...
รสมะนาวนี่นา อร่อยจังเลย
ผมได้รสสตรอเบอรี่ฮะ
เหล้ารัมพันช์
ไม่เลวนะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณคงจะไม่ทิ้งเราไปใช่ไหมคะ
เธอมีผ้าเช็ดหน้าไว้ใต้หมอนหรือเปล่าจ๊ะ
ถ้าเราเป็นเด็กดี คุณจะอยู่กับเราต่อไหมฮะ
มันก็แค่สัญญาลมปากนั่นแหละจ้ะ พูดง่ายๆ แล้วก็ผิดสัญญากันง่ายๆ
แล้วพวกหนูจะทำอะไรล่ะคะถ้าไม่มีคุณ
ฉันจะอยู่จนกว่าลมจะเปลี่ยนทิศนั่นล่ะจ้ะ
แล้วอีกนานไหมฮะ
เงียบได้แล้วจ้ะ ได้เวลานอนแล้วนะ
เรานอนไม่หลับหรอกค่ะ วันนี้มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นตั้งเยอะแน่ะ
เหรอจ๊ะ
- เรากระโดดเข้าไปในภาพวาดของเบิร์ท - แล้วเราก็ได้ขี่ม้าหมุนอีกต่างหาก
- แล้วม้าหมุนก็ออกมาทีละตัว... - เรายังได้ขี่ม้าเข้าไปในชนบทด้วยนะคะ
- ไปเร็วๆ เร็วเข้า เร็วเข้า ยี้ฮา - จริงเหรอจ๊ะ
คุณจำไม่ได้เหรอคะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณชนะการแข่งม้าด้วยนะ
คนที่น่านับถืออย่างฉันเนี่ยน่ะเหรอจะแข่งม้า นี่พวกเธอพูดอะไรออกมา
แต่ผมเห็นคุณทำอย่างนั้นจริงๆ นะฮะ
ห้ามพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจนะ เข้าใจมั้ย
ก็มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ นี่นา ผมเห็นกับตา
- นอนได้แล้วจ้ะ - ไม่เอาฮะ ผมยังไม่อยากนอน
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ พวกหนูตื่นเต้นกันมากเลยนะคะ
งั้นก็ตามใจละกัน
จงตื่น
อย่าได้หลับใหล
อย่านอน
ลงบนเตียง
แม้ว่าพระจันทร์
จะล่องลอยอยู่บนท้องฟ้า
ขอให้จงตื่น
จงอย่า
หลับตา
แม้ว่าโลกใบนี้
จะหลับใหล
แม้ว่าหมอนของหนู
จะนุ่มสักแค่ไหน
หนูก็จะไมู่ร้สึกง่วงเลย
อย่างที่หนูรู้สึก
จงตื่น
อย่าสัปหงก
และเอาแต่ฝัน
จงตื่น
อย่าสัปหงก
เเละ
เอาแต่ฝัน
ช่างเป็นยามเช้าที่สดใสจริงๆ นะคุณบินนาเคิล
เช้านี้ไม่เห็นใครที่เอาแต่นอนเลย ถ้างั้นใส่ดินปืนเพิ่มเป็นสองเท่าเลยนะ
สองเท่าเลยเหรอครับ ได้ครับผม
ต้องเปลี่ยนอะไรสักหน่อยแล้ว ว่ามั้ย
- ช่างเป็นยามเช้าที่สดใสจริงๆ นะจ๊ะ เอลเลน - จริงด้วยค่ะ คุณผู้หญิง
นี่เธอใส่ไข่เน่าไว้ในกระเป๋าฉันรึยังจ๊ะ
- เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณผู้หญิง - พอเราประชุมที่อัลเบิร์ท ฮอลเสร็จแล้ว
พวกเราทุกคนจะตรงไปยังถนนดาว์นนิ่ง เพื่อที่จะปาไข่เน่าใส่ท่านนายกฯ ไงล่ะ
เช้านี้คุณดูโดดเด่นมากเลยค่ะ จอร์จ
นั่นใครส่งเสียงน่ารำคาญจากในครัวน่ะ
- อ๋อ แม่ครัวร้องเพลงอยู่น่ะค่ะ - แม่ครัวร้องเพลง มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าเนี่ย
เธอกำลังสุขใจอยู่น่ะสิคะ
อันที่จริง ตั้งแต่คุณจ้างแมรี่ ป๊อปปิ้นส์มาทำงาน
ก็มีสิ่งที่พิเศษเกิดขึ้นมากมายในบ้านหลังนี้
- ขนาดนั้นเลยเหรอ - ดูอย่างเอลเลนสิคะ ไม่เคยทำจานแตกอีกเลย
- อืม นั่นไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย - แล้วยังมีอีกนะคะ
เอลเลนกับแม่ครัวชอบทะเลาะกันอยู่เรื่อย เหมือนกับหมากับแมวไม่มีผิด แต่วันนี้...
- เดี๋ยวฉันเปิดประตูให้เองนะจ๊ะ - ขอบใจมากจ้ะ
นี่เอลเลน เลิกทำเสียงน่ารำคาญซะทีเถอะ
ปิดหน้าต่างด้วยนะ นกพวกนั้นจะทำให้ฉันปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว
ได้ค่ะ คุณผู้ชาย
เงียบๆ หน่อยนะ นี่พวกเธอจะทำให้เจ้านายฉันปวดหัวนะ
ฉันขอโทษนะคะ คุณคงไม่ค่อยสบายเช้านี้
ใครบอกว่าผมไม่สบายกันล่ะ ผมแข็งแรงยังกับอะไรดี
ผมแค่ไม่เข้าใจว่า ทำไมทุกๆ คนถึงได้ร่าเริงแบบนี้
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
- ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส - สวยจังเลย ขอบใจนะจ๊ะ
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
- ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส - หยุด หยุด หยุดกันได้แล้ว
- อรุณสวัสดิ์ค่ะพ่อ - อรุณสวัสดิ์
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์สอนคำสุดวิเศษให้พวกเราค่ะ
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
พ่อไม่รู้หรอกนะว่าลูกๆ กำลังพูดเรื่องอะไรกัน อะไรนะ ซุปเปอร์คาลิ... อะไรสักอย่างนั่นแหละ
ถ้าพ่อไม่รู้ว่าพ่ออยากจะพูดอะไร
พ่อรู้อยู่ตลอดเวลานั่นแหละว่า อยากจะพูดอะไร รีบๆ หน่อยเถอะ
ได้ค่ะพ่อ
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส...
วินนี่เฟรด อธิบายให้ผมฟังทีได้ไหมว่า ไอ้ภาษาน่ารำคาญพวกนี้มันอะไรกัน
ฉันไม่เห็นว่า จะต้องอธิบายอะไรเลยนี่คะ
วันนี้คุณดูอารมณ์ไม่ค่อยดีเลย ลูกๆ อยากจะทำให้คุณอารมณ์ดีขึ้นเท่านั้นเอง
ผมแค่อยากจะเข้าใจให้มันถ่องแท้เท่านั้นเอง แล้วจะบอกครั้งสุดท้าย ผมไม่ได้อารมณ์เสีย
ผมอารมณ์ปกติดีทุกอย่างและไม่ต้องการ ให้ใครมาทำอะไรให้รู้สึกดีขึ้นด้วย
ก็คุณพูดอยู่เสมอไม่ใช่หรือคะว่า อยากจะให้บ้านของเราน่าอยู่และมีชีวิตชีวา
ผมน่าจะชี้ให้เห็นถึงความแตกต่าง
ระหว่างคำว่า มีชีวิตชีวา กับคำว่า ขาดความรับผิดชอบอย่างไร้สาระนะ
ขอขัดจังหวะสักครู่นะคะที่รัก ทุกคน เข้าประจำที่จ้ะ
ไม่ใช่ว่าผมจะไม่เห็นด้วยหรอกนะ ที่ทุกคนมีชีวิตชีวาหรือว่าอารมณ์ดี
ผมแค่อยากให้รักษามารยาท มีสมบัติผู้ดีกันไว้บ้าง
ผมขอบอกคุณไว้อย่างหนึ่งเลยว่า ผมจะไม่ยอมทำอะไรเหลวไหล
และปล่อยให้แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ มาทำลายระเบียบวินัย...
ผมว่ามันต้องมีอะไรแปลกประหลาด บอกได้เลยว่าแปลกประหลาดมากเลยด้วย
เกี่ยวกับบ้านหลังนี้ ตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาเหยียบที่นี่
- ผมแค่อยากบอกให้คุณรู้ว่าผมสังเกตเห็นนะ - ค่ะ ที่รัก
- อ้อ แล้วยังมีอีกเรื่องหนึ่ง - อะไรคะ ที่รัก
ช่วยจัดการเอาเปียโนหลังนี้ไปซ่อมด้วยนะ
เวลาที่ผมนั่งเล่นเปียโน ผมก็อยากจะให้เสียงมันเพราะๆ น่ะ
แต่จอร์จคะ คุณไม่ได้เล่นเปียโนนี่นา
นี่คุณผู้หญิง มันไม่เกี่ยวกันหรอกนะ
ไหน ฉันขอดูซิ ก่อนอื่น เราต้องไปหาคนปรับเสียงเปียโนก่อน
จากนั้น เราก็จะไปร้านของคุณนายคอ... คุณนายคอรี่เพื่อซื้อขนมปังขิงสักหน่อย
ขนมปังขิงเหรอ
เสร็จแล้วเราก็จะไปร้านขายปลาเพื่อจะซื้อ ปลาตาเดียวตัวอ้วนๆ กับกุ้งอีกสักหน่อย
ไมเคิลจ๊ะ อย่ามัวเอาแต่เล่น และเดินตามหลังอย่างนั้นสิ
เฮ้ ตรงนั้นน่ะ สวัสดี
- อรุณสวัสดิ์นะ - อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านนายพล
ไงไมเคิล วันนี้จะไปผจญภัยอะไรที่ไหนล่ะ
จะไปสู้กับพวกฮอทเทนท็อทส์ หรือจะไปขุดหาสมบัติกันล่ะ
เราจะไปซื้อปลากันน่ะฮะ
- ดีมาก เดินหน้าเต็มที่เลย - ครับผม
เราต้องตั้งใจทำให้ดีกว่านี้ พ่อหนุ่ม
ต้องใส่ใจและให้เป็นระเบียบเรียบร้อยกว่านี้ นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องการ
เจ้าแอนดรูว์นี่
อย่าพูดเร็วนักสิจ๊ะ ฉันไม่เข้าใจว่าแกพูดว่าอะไรน่ะ
อีกแล้วเหรอ โธ่ น่าสงสารจริง
อุ๊ย โชคดีจ้ะ
แน่นอน ไม่ใช่เวลาที่จะเสียอะไรอีกแล้ว ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะจ้ะ
และก็ขอบใจมากนะจ๊ะ
- แอนดรูว์พูดว่าอะไรคะ - มันพูดว่า "ไม่เป็นไร"จ้ะ
- แล้วมันพูดอะไรอีกคะ - ผมว่า มันไม่เห็นจะพูดอะไรเลย
เธอนี่ช่างรู้ดีเหมือนเดิมเลยนะ
- ผมนึกว่าเราจะไปซื้อปลากันซะอีก - เปลี่ยนแผนนิดหน่อยจ้ะ
ตามมาทางนี้ อย่าหลงทางนะ
ร้านอาหาร
โธ่แอนดรูว์ กังวลไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะจ๊ะ
ทำไมเธอไม่กลับบ้าน แล้วพักผ่อนล่ะ
- เบิร์ท ดีใจจังที่คุณอยู่ที่นี่ - พอผมรู้เรื่องก็มาทันทีเลย
แล้วเขาเป็นยังไงบ้าง
ผมไม่เคยเห็นเขาแย่แบบนี้มาก่อนเลย จริงๆ นะ
แล้วพวกเด็กๆ นี่ล่ะ โรคนี้มันแพร่กระจายกันได้นะ
- จะให้พวกหนูไปหลบก่อนไหมคะ - ไม่น่าจะติดกันหรอก
- โธ่ ลุงอัลเบิร์ท - โอว สวรรค์โปรด
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์นั่นเอง ลุงดี... ลุงดีใจที่เจอหนูนะ แมรี่
- ลุงอัลเบิร์ทคะ ลุงสัญญาแล้วนี่นา - โอ้ ลุงรู้จ้ะ ลุง...
ลุงพยายามแล้ว จริงๆ นะหลานรัก แต่ลุง...
แต่ลุงชอบหัวเราะจังเลย หลานก็รู้นี่ และเมื่อ...
และเมื่อลุงเริ่มเท่านั้นล่ะ มันก็เป็นอย่าง...
นั่นแหละ สิ่งที่เกิดขึ้นกับลุง
ลุงชอบหัวเราะ โอ้ พระเจ้าช่วย
ลุงหยุดไม่ได้ หลานก็เห็นนี่
ลุงก็แค่ชอบหัวเราะเท่านั้นล่ะ
เจน หยุดเดี๋ยวนี้นะ หนูจะทำให้อาการของเขาทรุดลงไปอีก
นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ
ใช่แล้วล่ะ ไม่ว่าหนูจะทำอะไร ก็ต้องตีหน้าเฉยไว้นะ
คราวที่แล้ว เราใช้เวลาตั้งสามวัน กว่าจะเอาตัวเขาลงมาได้
ฉันชอบหัวเราะ
หัวเราะดังๆ นานๆ ชัดๆ
ฉันชอบหัวเราะ
แล้วมันก็แย่ลงทุกๆ ปี
ยิ่งฉันหัวเราะมากเท่าไหร่
ฉันก็ยิ่งเป็นสุขมากเท่านั้น
- นี่คุณไม่ช่วยกันเลยนะ - ยิ่งเป็นสุขมากเท่าไหร่
ฉันก็ยิ่งสนุกมากเท่านั้น
น่าอายจริงๆ เลย
ฉันก็ยิ่งสนุกมากเท่านั้น
บางคนก็หัวเราะขึ้นจมูก
เวลาหัวเราะก็จะมีเสียงแบบนี้
น่าเกลียดน่ากลัว
บางคนก็ชอบหัวเราะผ่านไรฟัน
ส่งเสียงฟู่ๆ ฝ่อๆ เหมือนกับงูไงล่ะ
ไม่เห็นจะน่าพิศมัยตรงไหนเลย ในความคิดเห็นของฉันนะ
บางคนก็หัวเราะร่วนเลย
บางคนก็ระเบิดหัวเราะซะเสียงดัง
ส่วนคนอื่นๆ ก็หัวเราะ เสียงแหลมเล็กอย่างกับนกแน่ะ
รู้ไหมว่าคุณก็อาการหนักพอๆ กับเขานั่นแหละ
แล้วก็ยังมีอีกนะ ประเภทที่ไม่กล้าตัดสินใจอะไรเอง
ยิ่งถ้าฉันเจอเรื่องอะไรสนุกๆ
ฉันก็เก็บมันไว้ไม่อยู่ จนต้องหัวเราะเสียงแหลมออกมา
ร้องเหมือนเสียงจี๊ดๆ ของหนูไงล่ะ
ฉันเลยต้องหัวเราะ เป็นเสียง โฮ โฮ โฮ
และหัวเราะอีก
ดีจริงๆ เลย หวังว่านายคงจะหงายท้องได้นะ
- หงายท้อง - เรามักมีช่วงเวลาสุดวิเศษด้วยกันเสมอเลย
เราชอบหัวเราะ
หัวเราะให้ดังๆ นานๆ ชัดๆ
เราชอบหัวเราะ
คนอื่นๆ จะได้ยินเสียงเรา
ยิ่งเธอหัวเราะมากเท่าไหร่
พวกเธออย่าเริ่มนะ กลับลงมาที่นี่
เธอก็จะยิ่งเป็นสุขมากเท่านั้น
ยิ่งเป็นสุขมากเท่าไหร่
ก็ยิ่งเป็นสุขมากเท่านั้น
โอ้ ยินดีต้อนรับจ้ะเด็กๆ ยินดีต้อนรับ ทำตัวตามสบายเลยนะ
นั่นแหละ ลากเก้าอี้มา
อะไรนะ ลากเก้า...
บอกได้เลยว่า ใครๆ ก็เห็นนะ ทุกคนเลย
พูดถึงเรื่องการมองเห็น ทำให้ผมนึกถึงน้องชายของผม
เขาเพิ่งจะได้ทำงานหมูๆ ที่โรงงานทำนาฬิกาน่ะครับ
ที่โรงงานทำนาฬิกาเหรอ แล้วเขาไปทำอะไรล่ะ
เขาต้องยืนเกือบทั้งวัน และทำหน้าบอกบุญไม่รับ
เขาทำหน้าบอกบุญไม่รับในโรง...
นายแต่งเรื่องขึ้นมาเองล่ะสิ
ดีจังเลย
ดูทำเข้าสิ
เป็นภาพที่น่าขายหน้าที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น หรือว่าฉันไม่ใช่แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
พูดถึงเรื่องชื่อนะ ผมรู้จักผู้ชายอยู่คนหนึ่ง ที่ใส่ขาเทียมชื่อสมิธ
ถ้างั้นขาอีกข้างของเขาชื่ออะไรล่ะ
ตลกใช่ไหมล่ะ ขาอีกข้างของเขาชื่ออะไร...
เอาล่ะเด็กๆ ได้เวลาดื่มน้ำชาแล้วนะ ฉันไม่ยอมให้ตารางของฉันรวนเป็นอันขาด
โธ่ อยู่ต่อเถอะนะ ดูนั่นสิ ลุงเตรียมตั้งโต๊ะน้ำชาให้พวกหนูซะสวยงาม
และมันก็ไม่ร้อนแล้วด้วย
เอ่อคือ ลุงก็แค่หวังว่าบางทีหลานจะแค่...
วิเศษไปเลย ขอบใจมากจ้ะหลาน
หนูขยับเท้าออกไปก่อนนะ ระวังขนมปังกับเนยด้วยล่ะ
ผมรู้ว่าแมรี่หามาให้เราได้ รวมถึงชาชั้นเลิศด้วย
ฉันเดาว่า คุณคงอยากจะให้ฉันรินชาให้ด้วยล่ะสิ
เฮ้อ ถ้าต้องทำนะ
ถ้าคุณจะช่วยหยุดหัวเราะเหมือนกับหมาไน
- น้ำตาลสองก้อนใช่ไหมคะ ลุงอัลเบิร์ท - ใช่จ้ะ
- แล้วคุณล่ะคะ เบิร์ท - ไม่ครับ ขอบคุณ ผมไม่ใส่น้ำตาลน่ะ
หนูดีใจจังเลยที่คุณมาที่นี่ ถ้าไม่มีคุณคงจะไม่สนุกอย่างนี้แน่ๆ
นี่จ้ะ ช่วยเติมนมให้ไมเคิลและให้หนูเองด้วยนะ
- อากาศดีจริงๆ เลยนะครับ คุณว่ามั้ย - จริงด้วยสิ พูดถึงเรื่องอากาศ...
วันก่อนที่อากาศหนาว เพื่อนของลุง ออกไปซื้อกางเกงชั้นในแบบขายาว
คนขายก็ถามเขาไปว่า "คุณอยากจะให้มันยาวถึงแค่ไหน"
และเพื่อนของลุงก็บอกไปว่า "ก็จากเดือนกันยายนถึงเดือนมีนาคมนั่นแหละ"
เจน ช่วยควบคุมตัวเองด้วยนะ
นี่เด็กๆ ช่วยกลับมานั่งที่โต๊ะให้เรียบร้อยด้วยจ้ะ
- นี่ชาของลุงค่ะ - โอ้ ขอบใจจ้ะหลานรัก
ลุงมีความสุขจริงๆ อยากจะให้ทุกคน อยู่บนนี้ด้วยกันตลอดไปเลย
เราอาจจะต้องเป็นแบบนั้นก็ได้ ก็มันไม่มีทางลงไปข้างล่างนี่ฮะ
ไม่หรอกจ้ะ จริงๆ ก็มีทางลงไปได้นะ
แต่ลุงไม่ค่อยอยากจะพูดถึงมันเลย เพราะพวกหนูจะต้องคิดถึงเรื่องเศร้าๆ น่ะ
- งั้นช่วยเล่าให้ฟังหน่อยนะคะ - ขอลุงนึกก่อนนะ...
เอาล่ะ ลุงมีอยู่เรื่องหนึ่ง
เมื่อวานนี้เอง ตอนที่ผู้หญิงที่อยู่บ้านถัดไป ออกไปเปิดประตู ก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่
ผู้ชายคนนั้นก็พูดกับเธอว่า "ผมขอโทษจริงๆ ครับ
ผมเพิ่งขับรถทับแมวของคุณ"
- โธ่ เศร้าจังเลย - เจ้าเหมียวผู้น่าสงสาร
ผู้ชายคนนั้นก็พูดต่ออีกว่า "ผมอยากจะชดใช้ให้คุณนะครับ"
"ฉันน่ะ ไม่มีปัญหาอะไรหรอก ว่าแต่คุณเถอะ จับหนูเก่งแค่ไหนล่ะ"
เอ่อ หนูก็รู้นี่ ลุงเริ่มด้วยเรื่องเศร้าแล้วนะ พยายามแล้วจริงๆ
แต่มันก็จบลงด้วยเรื่องชวนหัวทุกที ลุงหยุด...หยุดไม่ได้จริงๆ...
เอาล่ะ น่าจะพอได้แล้ว
ได้เวลากลับบ้านแล้วจ้ะ
- โธ่ เศร้าจัง - ไม่นะฮะ
เศร้าจัง เป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุดที่ลุงเคยได้ยินเลย
ตามฉันมาเด็กๆ เร็วๆ เข้า
พวกหนูต้องกันไปจริงๆ เหรอ
นายก็รู้นี่ ใครๆ ต่างก็มาหาฉันตลอดเวลา
และเราก็มีช่วงเวลาแห่งความสุขด้วยกัน แต่ไม่นานพวกเขาก็ต้องกลับบ้านไป
และฉัน ฉันเสียใจมากกับเรื่องทั้งหมด
ไม่ต้องห่วงฮะ เดี๋ยวเราก็จะมาอีก
พวกหนูสนุกกันมากเลยค่ะ
ช่วยดูแลลุงอัลเบิร์ทด้วย นะคะ เบิร์ท
- ผมจะอยู่เป็นเพื่อนเขาอีกสักพักน่ะ - ขอบคุณ ไปกันเถอะจ้ะ
ลุงอัลเบิร์ทครับ ผมมีเรื่องตลก ที่ผมเก็บเอาไว้เล่าในเวลาแบบนี้ด้วยนะครับ
- ลุงอยากจะฟังหรือเปล่า - เอาสิ ฉันจะดีใจมากเลย
ได้เลยครับ คือมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณปู่ของผมเอง
คืนหนึ่ง คุณปู่ฝันร้าย
เขากลัวมากจนต้อง เคี้ยวหมอนทีละนิด ทีละนิด
วันรุ่งขึ้น ผมเลยถามว่า "เป็นยังไงบ้างครับ"
คุณปู่บอกว่า "อ๋อ ไม่เป็นไรมากหรอก แค่ยังเหลืออยู่ในปากอีกนิดหน่อย"
ผมมักจะพูดเสมอว่า ไม่มีอะไรเหมือนเรื่องขำขันดีๆ
ใช่ และไม่มีอะไรเหมือนเรื่องขำขันดีๆ มัน...
กลับดึกเชียวนะคุณแบ๊งค์ส
ผมพูดกับคุณอยู่นะคุณแบ๊งค์ส มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคุณแบ๊งค์ส
คุณแบ๊งค์ส
- คุณพ่อ ดีใจจังเลยค่ะที่พ่อกลับถึงบ้านแล้ว - พ่ออยากจะฟังเรื่องตลกไหมฮะ
ตอนบ่ายวันนี้เรามีความสุขที่สุดเลยค่ะ
พูดถึงเวลาบ่ายนะฮะ เรื่องตลกก็มีอยู่ว่า:
ผมรู้จักผู้ชายอยู่คนหนึ่ง เขามีขาเทียมชื่อสมิธ
สมิธเหรอ เราไม่เห็นจะรู้จักคนชื่อสมิธเลย
ยังมีต่ออีกฮะพ่อ แล้วเขาก็ถามไปว่า
- "แล้วขาอีกข้างของเขาชื่ออะไรล่ะ" - เรามีงานเลี้ยงน้ำชาบนเพดานกันด้วยนะคะ
โธ่เอ๊ยเด็กๆ ช่วยเงียบกันหน่อยได้มั้ย
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์บอกว่า ถ้าพวกหนูเป็นเด็กดี เธอจะพาเราไปที่นั่นอีกค่ะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์พูดอย่างนั้นเหรอลูก ลูกๆ กลับไปที่ห้องก่อนนะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ จะเป็นอะไรไหม ถ้าคุณจะช่วยมากับผมหน่อย
ได้ค่ะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ผมเสียใจนะ ที่ผมจะต้องพูดกับคุณแบบนี้
สวัสดีค่ะจอร์จ มีอะไรกันหรือเปล่าคะ
ผมเกรงว่ามีนะ
ฉันอยากจะอยู่ด้วยจังเลยค่ะ แต่ฉันจะต้องไปแต่งตัวเพื่อร่วมชุมนุมแล้วล่ะ
- ผมขอให้คุณอยู่ฟังด้วยนะ - อ๋อ ได้ค่ะจอร์จ ไม่มีปัญหาค่ะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ ผมต้องขอพูดตรงๆ เลยนะว่า ผมผิดหวังในตัวคุณจริงๆ
เธอโดนเข้าแล้วล่ะ ฉันเคยได้ยินคุณผู้ชาย พูดอะไรทำนองนี้มาก่อน
ผมไม่ปฏิเสธที่จะรับผิดชอบ กับการที่ผมปล่อยให้ลูกๆ
ทำตัวเหลาะแหละ จนไม่สนใจ ที่จะทำอะไรอย่างอื่นเลยแบบนี้หรอกนะ
ถึงเวลาแล้วที่พวกเด็กๆ จะต้องเรียนรู้ เกี่ยวกับความจริงจังของชีวิต
จอร์จค่ะ พวกแกยังเด็กนะคะ
แน่นอน และจากสิ่งที่เกิดขึ้น...
- คุณรู้ไหมค่ะว่ากำลังทำอะไรอยู่ - ผมว่าผมรู้นะ วินนี่เฟรด
ธนาคารแห่งอังกฤษ ต้องการความเที่ยงตรงฉันใด
ครอบครัวชาวอังกฤษก็ต้องการไม่ต่างกันฉันนั้น
ทั้งขนบธรรมเนียม ระเบียบวินัย และกฏระเบียบ คือหัวใจหลักในการเป็นพี่เลี้ยง
ถ้าขาดข้อไหนไป ก็จะเจอแต่ความวุ่นวาย ความหายนะ
ศีลธรรมเสื่อมทราม
และไม่นาน คุณก็จะพบ กับความสกปรกรุงรังน่าสยดสยอง
ดิฉันเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ
เด็กต้องได้รับการ หล่อหลอม ขัดเกลา และสั่งสอน
ชีวิตก็เหมือนกับการออกศึก ที่ต้องพร้อมเผชิญหน้าและต่อสู้กับมัน
ออกจะกวนประสาทผมนิดหน่อยตอนที่เด็กๆ เล่าเรื่องที่พวกแกกระโดดลงไปในภาพวาด
แล้วไปเป็นเพื่อนกับนักแข่งม้า ไปดูการล่าสุนัขจิ้งจอก...
ผมก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้นนักหรอกนะ จะยังไงก็ช่างเถอะ มันคือประเพณี
แต่การจัดงานเลี้ยงน้ำชาบนเพดานนี่สิ ผมขอถามหน่อย
จัดงานเลี้ยงน้ำชาบนเพดาน
แถมยังเรื่องการออกไปเที่ยวเล่น แบบแปลกๆ อีก
ถ้าพวกเด็กๆ ต้องออกไปเที่ยวข้างนอก จะต้องออกไปเที่ยวแบบ
มีจุดมุ่งหมาย ใช่ และต้องนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้
แล้วยังจะมีคำไร้สาระอย่าง
ซุปเปอร์คา... ซุปเปอร์...
- ซุปเปอร์คา... - ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
เออใช่ เก่งมาก คุณเป็นคนพูดนี่
และการกระโดดลงไปในรูปวาด
ก็ไม่ค่อยได้ช่วยเติมเต็ม ความต้องการพื้นฐานอะไรได้เลย
เด็กๆ ต้องเรียนรู้ถึงความเป็นจริง
แม้ว่าพวกแกจะยังเด็ก แกก็ต้องเรียนรู้...
- เกี่ยวกับชีวิตที่คุณเป็นคนจัดการ - ก็ใช่น่ะสิ
เด็กๆ จะต้องตื่นตาตื่นใจ กับการทำบัญชีธนาคาร
- มีรหัสนับพันเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ - ก็ถูก
ตอนที่ดูกราฟที่แสดงว่ามีผลกำไรเพิ่มขึ้น
ความสุขของเด็กๆ ก็จะล้นเอ่อออกมา
ถูกต้องที่สุด
ได้เวลาแล้วที่เด็กๆ จะต้องเจริญรอยตามคุณ
เจริญรอยตามผม
ที่จะประพฤติตัวตามครรลองครองธรรม
ตามครรลองครองธรรม
ตามที่คุณ ได้แนะนำ วันพรุ่งนี้ จะจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย
เจนและไมเคิลจะไปกับคุณ
เยี่ยมมาก คุณนี่ช่างแก้ปัญหาได้ตรง...
ไปกับผมเหรอ แล้วจะไปไหน
ไปธนาคารไงคะ อย่างที่คุณต้องการเปี๊ยบเลย
- อย่างที่ผมต้องการเหรอ - ใช่ค่ะ
ขอโทษนะคะ พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญสำหรับเด็กๆ
เดี๋ยวดิฉันจะไปดูว่าเด็กๆ เข้านอนกันเรียบร้อยหรือยัง ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
วินนี่เฟรด ผมพูดหรือเปล่าว่า ผมจะพาลูกๆ ไปธนาคารน่ะ
คุณพูดอะไรทำนองนั้นล่ะค่ะที่รัก
แต่ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เป็นความคิดที่เยี่ยมเลย เด็กๆ แค่ต้องการยา
เพื่อที่จะแก้ไขความไม่รอบคอบ การคิดแบบ พวกผู้หญิง ที่พวกแกต้องซึมซับอยู่ทั้งวัน
ดี เป็นความคิดที่ดี ถูกต้อง เป็นความคิดที่ดี ถูกต้อง
- แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ เราไม่ให้คุณไปไหนนะคะ - ไปไหนล่ะ นี่หนูพูดอะไรน่ะ
- คุณไม่ได้โดนไล่ออกเหรอฮะ - โดนไล่ออกเหรอ
จะเป็นไปได้ยังไง ฉันไม่เคยถูกไล่ออกเลย
- เย้ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ - ฮูเร่ ฮูเร่ ฮูเร่
นี่ ฉันไม่ใช่เสาที่ใช้ฉลองวันแรงงานนะ หยุดกระโดดรอบตัวฉันซะที
- แต่ว่า... - อย่าดื้อสิ
เด็กๆ ที่จะได้ไปเที่ยวกับคุณพ่อ ต้องเข้านอนได้แล้วนะจ๊ะ
- ไปกันเถอะ - ไปเที่ยวกับคุณพ่อเหรอคะ
- จ้ะ - ไม่อยากจะเชื่อเลย
- พ่อไม่เคยพาไปเที่ยวเลย - พ่อไม่เคยพาไปที่ไหนทั้งนั้นแหละ
- คุณทำได้ยังไงคะ - ทำอะไรจ๊ะ
คุณต้องใส่ความคิดอะไร ลงไปในหัวของพ่อแน่ๆ
พูดอะไรไม่เข้าท่าแบบนั้นล่ะ
ฉันน่ะเหรอจะเที่ยวเอาความคิด ไปใส่หัวคนอื่น เป็นไปได้ไง
- พ่อจะพาเราไปไหนคะ - ไปธนาคารจ้ะ
โห ไมเคิล ได้เข้าเมืองด้วย เราจะได้เห็นอะไรต่างๆ มากมายเลย
- พ่อก็จะชี้ให้เราดูด้วย - เท่าที่พ่อหนูจะทำได้มากที่สุด
แต่บางครั้งคนที่เรารัก ก็จะมองไม่เห็นความผิดพลาดของตัวเองนะ
- แบบที่เขามองไม่เห็นปลายจมูกตัวเองไงล่ะ - มองไม่เห็นปลายจมูกตัวเองเหรอคะ
จ้ะ บางสิ่งบางอย่างอาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่มันก็มีความสำคัญนะจ๊ะ
อุ๊ย โบสถ์
พ่อผ่านโบสถ์นี้ทุกวันค่ะ เขาเห็นมัน
ทุกๆ เช้า ที่โบสถ์เซ็นต์ปอล
จะมีหญิงชราที่ชอบให้อาหารนกมา
ด้วยวิธีที่พิเศษของเธอ
เธอจะเรียกให้คนทั้งหลาย
เข้ามาซื้อถุงที่
เต็มไปด้วยเศษขนมปัง
เพื่อเป็นอาหารให้เจ้านกน้อย
จงทำให้พวกมันรู้ว่าเธอใส่ใจ
และดีใจมากแค่ไหน
ที่ได้ทำ
เจ้านกน้อยช่างโหยหิว
รังของพวกมันก็ช่างเปลือยเปล่า
หญิงชราต้องการเพียงสองเพนนี
จากพวกเธอ
เพื่อเป็นอาหารให้นกน้อย
ถุงละสองเพนนี
สองเพนนี สองเพนนี
ถุงละสองเพนนี
เพื่อเป็นอาหารให้นกน้อย
หญิงชราจะร้องเรียกเช่นนี้
ขณะที่เงยหน้ามองขึ้นไป
นกของเธอบินอยู่เต็มท้องฟ้า
รอบๆ โบสถ์
ทั้งเหล่านักบุญและสาวกของพระเยซูเจ้า
ต่างก็มองลงมาดูหญิงชรา ขายอาหารเจ้านกน้อย
แม้ว่าคุณจะมองไม่เห็น
คุณรู้ว่าพวกเขากำลังยิ้มให้
ทุกครั้งที่มีใครสักคนแสดง
ใหู้ร้ว่าเขาใส่ใจ
แม้ว่าคำพูดของหญิงชรา
จะเรียบง่ายและเป็นคำสั้นๆ
จงฟัง จงฟัง
เธอกำลังเรียกพวกหนู
ให้ช่วยกันให้อาหารเจ้านกน้อย
ถุงละสองเพนนี
สองเพนนี สองเพนนี
ถุงละสองเพนนี
แม้ว่าคำพูดของหญิงชรา
จะเรียบง่ายและเป็นคำสั้นๆ
จงฟัง จงฟัง
เธอกำลังเรียกพวกหนู
ให้ช่วยกันให้อาหารเจ้านกน้อย
ถุงละสองเพนนี
สองเพนนี สองเพนนี
สองเพนนี
ต่อหนึ่งถุง
ร้านซ่อมรองเท้า
เอาล่ะ จำไว้นะว่าธนาคาร เป็นสถานที่ที่เงียบและต้องทำตัวให้มีมารยาท
- เพราะฉะนั้น ลูกต้องทำตัวให้ดีๆ นะ - ผมนึกว่าเป็นธนาคารของพ่อซะอีก
คือว่า พ่อก็เป็นพนักงานคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นโดยความหมายแล้วก็ใช่ล่ะนะ
ไมเคิล ดูนั่นสิ
- หญิงชราคนนั้นไง - ใคร หญิงชราคนไหน
หญิงชราที่ให้อาหารนกไงล่ะ อยู่ตรงที่แมรี่ ป๊อปปิ้นส์บอกเลย
- พ่อก็เห็นเธอไม่ใช่เหรอคะ - ก็แน่อยู่แล้วล่ะ พ่อเห็นเธอสิ
- ลูกคิดว่าพ่อไม่ใส่ใจกับเรื่องเล็กน้อยหรือไง - พ่อฮะ ฟังสิ เธอกำลังพูดอยู่
ช่วยให้อาหารนกทีนะคะ แค่ถุงละสองเพนนี
แน่นอนว่าเธอกำลังพูดอยู่ ไม่งั้นเธอจะพูดว่าอะไรล่ะ
- ขอเราให้อาหารนกได้ไหมคะพ่อ - จะให้ไปทำไมล่ะ
- ผมแคะกระปุกมาได้สองเพนนีฮะ - ขอแค่ครั้งเดียวนะคะ
แล้วจะมาเสียเงินมากมาย ให้พวกนกขอทานนี่ทำไม ไม่ได้เด็ดขาด
แต่แมรี่ ป๊อปปิ้นส์...
พ่อไม่สนใจหรอกนะว่าแมรี่จะพูดว่าอะไร
แล้วพ่อก็ไม่อยากจะได้ยินชื่อของหล่อนด้วย ไปกันได้แล้ว
แต่มันเงินของผมนี่ฮะ
ไมเคิล พ่อไม่อนุญาตให้ลูก ทิ้งเงินไปเปล่าๆ หรอกนะ
เดี๋ยวถ้าเราถึงธนาคารแล้ว พ่อจะให้ดูว่า ลูกจะทำอะไรกับเงินสองเพนนีได้บ้าง
แล้วลูกจะพบว่ามันน่าสนใจมากเลยล่ะ
สวัสดีแบ๊งค์ส นี่มันอะไรกันเนี่ย
- ลูกๆ ของผมเองครับคุณดอวส์ - ผมก็เดาว่างั้น
- แล้วทำไมพวกเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ - แกอยากจะมาเปิดบัญชีกันน่ะครับ
- จริงเหรอ - ครับ
แล้วนี่มีเงินมาเท่าไหร่กันล่ะ พ่อหนูน้อย
สองเพนนีฮะ แต่ผมอยากจะเอาไปซื้ออาหารให้นกมากกว่า
สองเพนนีเรอะ
สองเพนนีก็เท่ากับตอนที่ฉันเริ่มเลยน่ะสิ
นั่นคือท่านประธานธนาคาร เป็นพ่อของคุณดอวส์
- เป็นยักษ์ใหญ่ในโลกของการเงินเชียวนะ - ยักษ์เหรอฮะ
คุณพ่อครับ เด็กพวกนี้เป็นลูกของแบ๊งค์ส
เขาอยากจะเปิดบัญชีน่ะครับ
โอ้ จริงเหรอหนุ่มน้อย ดีมากเลย ดีมาก
เรามักจะใช้...
...ใช้เงินมากขึ้น เพื่อให้ธนาคารดำเนินต่อไป
เอาล่ะ หนูมีเงินสองเพนนีใช่มั้ย ขอฉันดูหน่อยสิ
- ไม่ได้หรอกฮะ ผมจะเอาไปซื้ออาหารให้นก - ไร้สาระจริงๆ เลยเจ้าหนู
ให้อาหารนกแล้วจะได้อะไร ได้นกอ้วนๆ อย่างนั้นสิ
แต่...
ถ้าหนูเอาเงินสองเพนนีมาลงทุน
กับธนาคารอย่างชาญฉลาด
อย่างปลอดภัย
ไม่นานที่เงินสองเพนนี ที่ลงทุนกับธนาคารอย่างปลอดภัย
จะงอกเงย
และหนูก็จะประสบผลสำเร็จ
กลิ่นอายแห่งชัยชนะ
และพอความร่ำรวยของหนูแผ่ขยายออกไป
ถึงมือ
ของผู้จัดการทั้งหลาย
ซึ่งเป็นคนที่ลงทุน
อย่างเหมาะสม
ความต้องการ
- ท่านครับ - ว่าต่อไปสิแบ๊งค์ส
เห็นมั้ยไมเคิล ลูกก็จะเป็นส่วนหนึ่งของ...
- ทางรถไฟไปแอฟริกา - ถูกต้องที่สุด
- เขื่อนกั้นแม่น้ำไนล์ - เรื่องเรือด้วย บอกพวกเขาไปสิเรื่องเรือน่ะ
- กองทัพเรือในมหาสมุทร - เล่าอีก เล่าให้มากกว่านี้
- เป็นเจ้าแห่งสายน้ำที่ยิ่งใหญ่ - ช่างระเบิดจินตนาการจริงๆ
แถมยังมีไร่
ชา
ซึ่งทุกอย่างนี้ได้มาจาก
สองเพนนีจากความรอบคอบ มัธยัสถ์ ระมัดระวัง
ที่ได้ลงทุนกับ...
พูดแบบเจาะจงไปเลยนะ
กับธนาคารของดอวส์ ทอมส์ เมาส์เลย์ กรับส์
ธนาคารที่ซื่อสัตย์และน่าเชื่อถือ
- ดีมากหนูน้อย เอาเงินมาให้ฉันได้แล้ว - ไม่เอาฮะ ผมจะเอาไปซื้ออาหารให้นก
- แบ๊งค์ส - ครับท่าน เอาล่ะ ไมเคิล...
เมื่อลูกฝากเงินสองเพนนีไว้ในบัญชีธนาคาร
- ว่าต่อไปเลย - ไม่นานลูกจะพบ
พูดอีก
ว่าหลักทรัพย์จะงอกเงย เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย
ตอนทุกๆ ครึ่งปี
และลูกจะประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียง มีการเติบโต
และถ้าอิทธิพลของลูกแผ่ขยาย
ไปยังธุรกิจการเงินชั้นสูง
ที่ให้เครดิตทางการเงินกับลูกได้
ลูกก็สามารถซื้อ หนังสือเชื่อใจทั้งครั้งที่หนึ่งและสอง
แล้วยังจะมีการยึดทรัพย์สินที่จำนองไว้
ทั้งตราสารหนี้ สังหาริมทรัพย์ เงินปันผล หุ้น
- การล้มละลาย - การขายลูกหนี้
- โอกาส - สินทรัพย์ภาคเอกชนทุกประเภท
- อู่ต่อเรือ - ทั้งที่เกี่ยวกับการค้าขาย
- เหมืองถ่านหิน - โรงฟอกหนัง
- นิติบุคคล - การรวมบิรษัท
ธนาคาร
ถ้าธนาคารแห่งอังกฤษยืนหยัดอยู่ได้...
...ประเทศอังกฤษก็ยืนหยัดได้เช่นกัน
เมื่อไหร่ก็ตามที่ธนาคารแห่งอังกฤษล้ม ประเทศอังกฤษทั้งประเทศก็ล้มด้วย
เห็นมั้ย ไมเคิล ทั้งหมดนี่ ขาดแค่...
สองเพนนี
จากความอดทน รอบคอบ
น่าเชื่อถือ ที่ได้ลงทุนกับ...
พูดแบบเจาะจงไปเลยนะ
กับธนาคารของดอวส์ ทอมส์ เมาส์เลย์ กรับส์
ธนาคารที่ซื่อสัตย์และน่าเชื่อถือ
ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวแห่งนักลงทุนนะ
เอาคืนมานะ เอาเงินของผมคืนมา
- ไมเคิล มีมารยาทหน่อยลูก - เอาคืนมา
- ไมเคิล ทำตัวดีๆ หน่อย เจน - เอาเงินของผมคืนมา
เจน ไมเคิล ไมเคิล ไมเคิล
- เอาเงินของผมคืนมา - ไมเคิล
เกิดอะไรขึ้นน่ะ ทางธนาคารไม่ยอมคืนเงินให้ใครสักคน
งั้นฉันเอาเงินของฉันคืนดีกว่า เร็วเข้าพ่อหนุ่ม ทุกเพนนีเลยนะ
- ของฉันด้วย - คืนของฉันมาด้วย
หยุดการจ่ายเงินทั้งหมด หยุดการจ่ายเงินทั้งหมด
- ไมเคิล เจน - เอาเงินของผมคืนมา
- กลับมานี่นะ - จับเด็กพวกนั้นไว้
เจน ไมเคิล
เอาเงินฉันคืนมานะ ฉันต้องการเงินคืน
เร็วเข้าสิ
จับเด็กพวกนั้นไว้
มานี่สิจ๊ะหนูน้อย เดี๋ยวฉันจะพาไปซ่อนนะ
- นี่จะไปไหนกันน่ะ - ปล่อยพี่สาวผมนะ
ใจเย็นๆ นะ เพื่อนเก่าของหนูไม่ทำร้ายหนูหรอกจ้ะ
- เบิร์ท คุณนั่นเอง - ตัวเป็นๆ เลยล่ะ และพร้อมจะช่วยเธอเสมอ
- คุณสกปรกจังเลยฮะ - อ๋อ เลอะเทอะเขม่าควันมาน่ะ
เพิ่งจะเกิดขึ้นวันนี้เอง ฉันไปกวาดปล่องไฟมา
- เบิร์ทคะ พวกหนูกลัวจังเลย - โอ๋ๆ ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะ
เบิร์ทจะดูแลพวกเธอ เหมือนกับเป็นพ่อของเธอเลยล่ะ
- เอาล่ะ พวกหนูวิ่งหนีใครมา - คุณพ่อค่ะ
- อะไรนะ - พ่อพาเราไปดูธนาคารของเขาฮะ
หนูก็ไม่รู้หรอกว่าเราทำอะไร แต่มันคงเลวร้ายมาก
พ่อส่งตำรวจมาตามจับพวกเราฮะ ยังจะมีทหารและคนอื่นๆ อีก
ไมเคิล อย่าพูดอะไรเกินจริงได้มั้ย
เอาล่ะ ฉันว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ
พ่อของพวกหนูเป็นคนดี และเขาก็รักพวกหนูด้วย
หนูคิดว่าไม่นะคะ คุณต้องเห็นหน้าเขาตอนนั้น
เขาไม่ชอบเราเลยล่ะฮะ
อืม ตอนนี้เขาดูเหมือนว่าไม่รักใช่ไหมล่ะ
ใช่ค่ะ
มานั่งตรงนี้เถอะ
ขอโทษเถอะนะ แต่คนที่ฉัน คิดว่าเป็นคนดีก็คือพ่อของพวกเธอนะ
ในแต่ละวัน เราต้องอยู่ในธนาคาร ที่ทั้งหนาวเหน็บและไร้หัวใจ
รายล้อมไปด้วยเงิน ที่มีแต่ความเย็นชาและไร้หัวใจ
ฉันก็ไม่ค่อยชอบที่จะเห็น สิ่งมีชีวิตต้องถูกขังอยู่ในกรงหรอก
พ่ออยู่ในกรงเหรอคะ
เขาทำลูกกรงออกมา ทุกขนาดและทุกรูปแบบเลยล่ะ หนูรู้มั้ย
บางอันก็เป็นรูปธนาคาร พรมและทุกอย่างเลย
พ่อไม่ได้มีปัญหาซะหน่อย พวกเราต่างหาก
โอ้ หนูแน่ใจเหรอจ๊ะ
งั้นลองมองแบบนี้นะ พวกหนูมีคุณแม่ที่คอยดูแล
ไหนจะมีแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ และคุณตำรวจโจนส์ และก็ฉันอีก
แล้วใครดูแลคุณพ่อของพวกหนูล่ะ ไหนบอกฉันมาซิ
เวลามีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น เขาทำยังไงล่ะ
เขาต้องดูแลตัวเองนะ
เขาได้บอกใครมั้ย ไม่มีเลย
เขาไม่ยอมบอกปัญหาให้คนที่บ้านได้รู้
เขาแค่ตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไป ไม่ปริปากบ่น อยู่คนเดียว เงียบๆ
- ไม่เห็นพ่อจะเงียบเลย - ไมเคิล เงียบๆ หน่อยได้มั้ย
เบิร์ทคะ คุณคิดว่า พ่ออยากจะให้เราช่วยจริงๆ เหรอคะ
อืม ฉันก็ตอบไม่ได้หรอกนะ
ฉันแค่สังเกตว่า คนเป็นพ่อน่ะ น่าจะต้องการความช่วยเหลือบ้าง
ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันจะพาหนูไปส่งที่บ้าน
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรี
คนกวาดปล่องไฟจะนำโชคดีมาสู่คุณ
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรู
คุณจะกลายเป็นคนโชคดี ถ้าเขาได้จับมือทักทายกับคุณ
หรือเพียงแค่ส่งจูบมาที่ฉัน
นั่นก็โชคดีเหมือนกัน
ในขณะที่ขั้นบันไดแห่งชีวิตถูกแขวนเอาไว้
เธออาจจะคิดว่าคนกวาดปล่องไฟ จะต้องอยู่ที่ขั้นบันไดชั้นล่างสุด
แม้ว่าฉันจะใช้เวลาไปกับขี้เถ้าและเขม่าควัน
แต่ในโลกใบนี้ คงจะไม่มีใครที่มีความสุขได้มากกว่านี้แล้ว
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรี
คนกวาดปล่องไฟจะนำโชคดีมาสู่คุณ
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรู
คุณจะกลายเป็นคนโชคดี ถ้าเขาได้จับมือทักทายกับคุณ
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรี
คนกวาดปล่องไฟจะนำโชคดีมาสู่คุณ
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรู
คุณจะกลายเป็นคนโชคดี ถ้าเขาได้จับมือทักทายกับคุณ
โอ้ เอลเลนจ๊ะ ช่วยไปดูหน่อยสิว่าใครมา แล้วช่วยส่งเขาด้วยนะจ๊ะ
- ฉันสายมากแล้วล่ะ - ได้ค่ะ คุณผู้หญิง
- ถ้างั้นฉันกลับก่อนนะ - คุณช่วยอยู่ที่นี่จนกว่าพ่อจะกลับบ้านนะคะ
พ่อคงรู้สึกดีกว่านี้มาก ถ้าคุณจับมือทักทายกับเขา
- เด็กๆ น่ะค่ะ - ฉันคิดว่าเด็กๆ อยู่กับพ่อเขาซะอีก
ลูกคงไม่ได้หนีมาอีกใช่มั้ย ลูกก็รู้นี่ว่าจะทำให้แม่เสียใจแค่ไหน
พวกแกไม่ได้หนีมาหรอกครับ แค่เจอเรื่องน่าหวาดกลัวนิดหน่อย
- ต้องหาใครมาช่วยดูแลเด็กๆ น่ะครับ - อ๋อ รู้แล้ว ก็แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ไง
ไม่สิ ไม่ได้ วันนี้เป็นวันหยุดของแมรี่นี่นา
- เอลเลนจ๊ะ ไม่รู้ว่าเธอจะ... - โอย ไม่ได้หรอกค่ะ คุณผู้หญิง
ดิฉันยังไม่ได้ทำความสะอาด เครื่องทองเหลืองเลย
- เธอให้นางบริลทำแทนได้ไหมจ๊ะ - ถ้าไม่ใช่สักร้อยปอนด์นะคะ คุณผู้หญิง
วันนี้เป็นวันอบขนมด้วย คุณก็รู้นี่คะว่าแม่ครัวจะยุ่งแค่ไหน
แล้วเธอล่ะจ๊ะ เธอช่างมีเมตตาเหลือเกินที่ช่วยดูแลเด็กๆ
ผมเหรอครับ คุณผู้หญิง
ผมต้องไปแล้วน่ะครับ ปล่องไฟที่บ้าน ท่านนายกเทศมนตรีมันตันไปหมดแล้ว
ปล่องไฟ ฉลาดจังเลย เธอรู้ได้ยังไงจ๊ะ
ปล่องไฟที่ห้องนั่งเล่นของเรา ดูไม่ได้เลยจ้ะ ควันดำออกมาไม่หยุดหย่อนเลย
- ขอบใจมากนะจ๊ะ - แต่ว่า...
แล้วอีกอย่าง จะได้ช่วยอยู่เป็นเพื่อนเด็กๆ ด้วย
ท่านนายกเทศมนตรี จะต้องมีปัญหาเรื่องดับไฟแน่ๆ
โอ้ ขอบใจมากจ้ะ ฉันซาบซึ้งใจจริงๆ
ฉันต้องรีบแล้วล่ะจ้ะ
สตรีผู้กล้าหาญที่อยู่ในคุก กำลังรอให้ฉันช่วยนำเพลงอยู่น่ะ
ไปก่อนนะจ๊ะ ลูกรัก แล้วเจอกันจ้ะ
ฉันเลือกที่จะใช้ ไม้กวาดขนสัตว์ด้วยความภูมิใจ จริงๆ นะ
ไม้กวาดสำหรับทำความสะอาดทางเดิน และแปรงสำหรับทำความสะอาดปล่องไฟ
โห ข้างบนนั่นมืดตึ๊ดตื๋อ และก็ดูทึมๆ จัง
นั่นไง หนูรู้ไหมว่า คนเราเข้าใจอะไรผิดๆ ได้ยังไง
หนูอาจจะเรียกมันว่า เป็นประตูไปสู่ที่แห่งความน่าหลงใหลก็ได้นะ
ข้างบนตรงที่มีเขม่าควันเป็นคลื่นและโค้ง
ระหว่างทางเดินและหมู่ดาว
ก็คือโลกของคนกวาดปล่องไฟ
เมื่อไหร่ก็ตามที่ไม่มีทั้งกลางวัน
และกลางคืน
ก็ยังจะมีบางสิ่งที่ครึ่งเงา
และครึ่งแสงสว่าง
บนหลังคาของมหานครลอนดอนไงล่ะ
โอ้โฮ เป็นที่ที่สวยจริงๆ
- หนูอยากขึ้นไปอยู่บนนั้นบ้างจัง - ผมด้วยฮะ ผมชอบปล่องไฟ
มันก็จริงนะ ปล่องไฟเป็นสิ่งที่น่าพิศวง
มันถูกสร้างไว้ซะสูงจนถึงหลังคานู่นแน่ะ
วันไหนที่สายลมพัดมาอย่างเหมาะสม ก็จะพัดถูกส่วนบนของปล่องไฟด้วย
และพัดพากลุ่มควันผ่านปล่องไฟออกไป
เอ้านี่ ลองสัมผัสกับด้ามแปรงดู
เหมือนกับว่าเธอกำลังจับปลาวาฬ ไว้อย่างนั้นแหละ
ระวังนะจ๊ะ หนูจะนึกไม่ถึงเลยว่า จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างรอบๆ เตาผิง
เกิดปัญหาจนได้
ไมเคิล
ไมเคิล ลงมาข้างล่างนี่นะ
- ไมเคิล น้องอยู่ที่ไหน - บอกได้เลยว่ามันดูติดๆ ขัดๆ ยังไงไม่รู้
เบิร์ท ฉันจะขอบคุณมากเลยถ้าคุณจะเลิก ใส่ความคิดลงไปในหัวของเด็กๆ ซะที
- อ้าว ตามไปอีกคนหนึ่งละ - ให้ผมไปตามมั้ย
เอ่อ เราคงจะปล่อยให้เด็กๆ วิ่งเล่นไปมา บนนั้นเหมือนพวกจิงโจ้ไม่ได้หรอกนะ
ไมเคิล อย่ากลัวไปเลยนะ ทุกอย่างมันจะต้อง...
ช่วยใส่เสื้อให้เสร็จตอนนี้เลยได้มั้ย
- รีบหน่อย เร็วเข้า - อยู่กันตรงนี้เอง นึกว่าไปแล้วซะอีก
- เราไม่ได้ตั้งใจฮะ - ช่างเถอะ ก็ไม่มีใครเป็นอะไรนี่
ความจริงก็คือ พวกหนูอาจจะ เรียกมันว่าความโชคดีก็ได้นะ
ดูนั่นสิ
มีป่าดงดิบที่ซับซ้อน รอคอยให้เราไปค้นหา
- ทำไมจะไปไม่ได้ใช่ไหม แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ - ได้โปรดเถอะค่ะ
- นะฮะ - เอาอีกแล้ว
ถ้าเราต้องทำ มันก็ต้องทำล่ะนะ
จัดแถว มีชีวิตชีวาหน่อย เร็วหน่อย เร็วหน่อย
เเถวตรง ทำความเคารพ
แบกอาวุธ
กลับหลังหัน
หน้าเดิน
สวัสดีฮะ
แค่เขม่าควันดีๆ นี่เอง ไมเคิล
- เราจะมาถึงแค่ตรงนี้ใช่มั้ย - ไม่ใช่เลย
ฉันบอกพวกหนูว่ายังไงนะ โลกทั้งใบน่ะอยู่แค่ปลายเท้าเรานี่เอง
แล้วใครจะมองเห็นได้บ้างนอกจากฝูงนก ดวงดาว แล้วก็คนกวาดปล่องไฟ
สวยดีนะจ๊ะ แต่ตอนนี้เราควรจะเข้าไปข้างใน หลบอากาศเย็นยามค่ำคืนได้แล้วนะ
ตามฉันมานะจ๊ะ
ชิม ชิมินี ชิม ชิมินี ชิม ชิม เชรี
ตอนที่คุณใช้เวลาอยู่กับคนกวาดปล่องไฟ ก็เหมือนกับการที่คุณมีเพื่อนแสนดี
ไม่มีที่ไหนอีกแล้ว ที่จะมีเพื่อนที่ดีไปกว่า
พวกเขาที่มักจะร้องว่า ชิม ชิม เชรี ชิม เชรู
ชิม ชิมมินี ชิม ชิม
เชรี ชิม เชรู
- เชรู - เชรู
เพื่อนๆ ของฉันเอง
มากันเร็วเข้า
- มากันเร็วเข้า - มากันเร็วเข้า
มากันเร็วเข้า
มากันเร็วเข้า มากันเร็วเข้า เข้ามาเลยเพื่อน เข้ามาเลย
มากันเร็วเข้า
มากันเร็วเข้า มากันเร็วเข้า มากันเร็วเข้า มากันเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจอง พวกเรามากันเร็วเข้า พวกเรามากันเร็วๆ
ยกเข่าขึ้นมา
ยกเข่าขึ้น และมากันเร็วเข้า ยกเข่าขึ้น และมากันเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจอง ยกเข่าขึ้น และมากันเร็วเข้า
มาล้อมรอบปล่องไฟกัน
มาล้อมรอบปล่องไฟกัน มาเร็วเข้า มาล้อมรอบปล่องไฟกัน มาเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจอง มาล้อมรอบปล่องไฟกัน มาเร็วเข้า
กระพือปีกให้เหมือนเจ้านกน้อย
กระพือปีกให้เหมือนเจ้านกน้อย มากันเร็วเข้า กระพือปีกให้เหมือนเจ้านกน้อย มากันเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจอง กระพือปีกให้เหมือนเจ้านกน้อยเร็วเข้า
ขึ้นมาบนราว
ขึ้นมาบนราว และมากันเร็วเข้า ขึ้นมาบนราว และมากันเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจอง ขึ้นมาบนราว และมากันเร็วเข้า
ขึ้นไปบนหลังคากันเลย
ขึ้นไปบนหลังคา และมากันเร็วเข้า ขึ้นไปบนหลังคา และมากันเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจอง
มากันเร็วเข้า ขึ้นไปบนหลังคากันเลย ขึ้นไปบนหลังคากันเลย
มาคล้องแขนกัน
มาคล้องแขนกัน มากันเร็วเข้า มาคล้องแขนกัน มากันเร็วเข้า
มาคล้องแขนกัน มาคล้องแขนกัน มาคล้องแขนกัน...
มากันเร็วเข้า มากันเร็วเข้า มากันเร็วเข้า มากันเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจอง เมื่อคุณก้าวเข้ามา คุณมากันเร็วเข้า
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ เข้ามาเร็ว
อย่างนั้นแหละ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
เบิร์ทผู้โชคดี
มาสิ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
อย่างนั้นแหละ
เว้นที่ไว้ตรงนั้น เว้นที่ว่างให้เธอ
- เธอเยี่ยมไปเลยใช่ไหมล่ะ - เธอสวยใช่มั้ย
น่ารัก บอกแม่เธอด้วย
สวัสดี สวัสดี สวัสดี
- เอาอีก เอาอีก - แมรี่ ทำอีกครั้งนะ
น่านะ แมรี่ ช่วยทำอีกครั้งนะ
อย่างนั้นแหละ
- เราถูกพวกฮอทเทนท็อทส์จู่โจม - ครับผม
เจ้าปิศาจไร้ยางอาย ต้องสั่งสอนพวกมันซะหน่อย
- บรรจุกระสุนให้หมด - ครับผม
ทำต่อไปเรื่อยๆ นะคุณบินนาเคิล ต้องสอนบทเรียนให้พวกขอทานซะหน่อย
- ปืนพร้อมแล้วครับท่าน - เตรียมพร้อม
ยิง
โจมตีถูกเป้าหมายครับท่าน
พวกมันมากันอีกแล้ว
พวกมันมากันอีกแล้ว มากันเร็วเข้า มาอีกแล้ว มากันเร็วเข้า
พวกมันมากันอีกแล้ว มากันเร็วเข้า
โอ้ มากันเร็วเข้า โอ้ มากันเร็วเข้า
ไม่ต้องมีเหตุผล ไม่ต้องการคำสัมผัสคล้องจองอะไร
- โอ๊ย - มากันเร็วเข้า
เอลเลน ถ้าเธอว่างแล้ว...
ช่วยลงคะแนนให้ผู้หญิง มากันเร็วเข้า ช่วยลงคะแนนให้ผู้หญิง มากันเร็วเข้า
โอ๊ะ ไม่นะ ไม่ใช่ตอนนี้จ้ะ
- ช่วยลงคะแนนให้ผู้หญิง - ช่วยลงคะแนนให้ผู้หญิง
คุณผู้ชายกลับมาแล้ว
คุณผู้ชายกลับมาแล้ว มากันเร็วเข้า คุณผู้ชายกลับมาแล้ว มากันเร็วเข้า
นี่มันอะไรกันน่ะ นี่มันอะไรกัน
- คุณผู้ชายกลับมาแล้ว มากันเร็วเข้า - นี่มันอะไรกันน่ะ นี่มันอะไรกัน
- ยกเข่าขึ้นมา ยกเข่าขึ้นมา - เบิร์ท
- โชคดีนะครับท่าน - ขอให้มีความสุขครับ
ขอให้มีความสุขครับท่าน
โชคดีนะครับท่าน
โห พ่อคะ คนกวาดปล่องไฟ มาจับมือทักทายกับพ่อทุกคนเลย
พ่อจะต้องกลายเป็น คนที่โชคดีที่สุดในโลกเลยล่ะค่ะ
- ไปกันเถอะจ้ะ เด็กๆ เร็วเข้า - เดี๋ยวก่อนนะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
- นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน - อะไรนะคะ
คุณจะช่วยอธิบาย เรื่องนี้ทีได้ไหม
ก่อนอื่น ดิฉันอยากจะ อธิบายเรื่องหนึ่งให้กระจ่างซะก่อน
ว่ามาสิ
คือดิฉันไม่เคยอธิบายอะไรเลย
ครับ ผมแบ๊งค์สพูดสายครับ
อ้อ คุณดอวส์นั่นเอง ผมขอโทษด้วยจริงๆ ครับ กับสิ่งที่เกิดขึ้นที่ธนาคารวันนี้
ผมสัญญาได้เลยว่า...
คืนนี้เหรอครับท่าน
ใช่แล้วแบ๊งค์ส เราอยากจะเจอคุณตอนสามทุ่มตรงน่ะ
- ต้องมาให้ได้นะ - ต้องมาให้ได้นะ
ใช่แล้วแบ๊งค์ส เป็นเรื่องสำคัญมาก
- เราเสียใจกับสิ่งที่เราทำไป - เราเสียใจกับสิ่งที่เราทำไป
จะยังไงก็ตาม คุณก็ทำงานกับเรามาหลายปีแล้ว
- พ่อของคุณก็เคยทำงานกับเรามาก่อน - พ่อของคุณก็เคยทำงานกับเรามาก่อน
ได้ครับคุณดอวส์ ผมจะไปถึงที่นั่นตอนสามทุ่มนะครับ
มนุษย์เรามีความใฝ่ฝัน ที่จะเดินเคียงคู่ไปกับยักษ์
เพื่อที่จะสร้างโพรง ในห้องแห่งกาลเวลา
ก่อนที่จะโบกปูนด้วยความรีบเร่ง
มีโอกาสทำให้แข็งขึ้น
ถ้วยหล่นจากริมฝีปากของเขา เปลวไฟก็มอดดับลง
เขาเข้าไปสู่ความหายนะ และความล่มจมในชีวิตของเขาเอง
ชีวิตคนเราก็แปลกแบบนี้ล่ะครับท่าน และมันก็เป็นสัจธรรม
เธอรู้ไหมว่าฉันคิดอะไรอยู่ เป็นเพราะผู้หญิงที่ชื่อแมรี่ ป๊อปปิ้นส์คนเดียว
ตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ เรื่องราวต่างๆ ก็เกิดขึ้นกับฉัน
- แมรี่ ป๊อปปิ้นส์เหรอครับ - ใช่ ใช่แน่นอนเลย
โลกของฉันเคยสงบสุข
เป็นระเบียบ
น่ายกย่องสรรเสริญ
จนเมื่อเธอได้ก้าวเข้ามา
พร้อมความวุ่นวายที่เธอก่อขึ้น
และตอนนี้ เป้าหมายในชีวิตของฉันก็หลุดลอยไป
เพราะความล้มเหลว
มันก็เหมือนกับยาขม
ที่ต้องกลืนกิน
เป็นเพราะผู้หญิง ที่ชื่อแมรี่ ป๊อปปิ้นส์ เธอเป็นคนทำ
ผมรู้จักคนที่คุณพูดถึงครับ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คนที่ร้องเพลงว่า...
น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน
ใช้ทั้งหมดแค่นี้
มันเปลี่ยนขนมปังและน้ำเปล่า
ให้กลายเป็นน้ำชาและขนมเค้ก
เห็นมั้ย นั่นแหละที่ฉันพูดถึง
เปลี่ยนขนมปังและน้ำเปล่า ให้กลายเป็นน้ำชาและขนมเค้กจริงๆ
ไม่แปลกใจเลยว่าทุกอย่าง มันถึงได้ยุ่งวุ่นวายแบบนี้
น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน
ที่เราใช้กันมานานแล้ว
จะช่วยทำให้คุณมีสุขภาพดี
ทุกวัน
นับเป็นยาที่ช่วยแก้ปัญหาสุขภาพที่ดีนะครับ
นายรู้ไหมว่าเธอทำอะไรลงไป ฉันเพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เอง
เธอหลอกให้ฉันพา เจนและไมเคิลไปที่ธนาคาร
และนั่นแหละที่เป็นจุดเริ่มต้นของปัญหา
หลอกให้คุณพาเด็กๆ ไปเหรอครับ
- ใช่น่ะสิ - ทนไม่ไหวแล้ว
คนที่มีอะไรสำคัญต้องทำ ทุกอย่าง น่าละอายจริงๆ
ท่านอยู่ในตำแหน่งที่สูงส่ง
เป็นที่นับหน้าถือตาในหมู่เพื่อนฝูง
แต่ในเวลาที่ลูกๆ ของท่านร้องไห้
ท่านกลับไม่มีเวลาแม้แต่จะเช็ดน้ำตาให้เขา
และเห็นว่าใบหน้าน้อยๆ ที่กตัญญนั้น
กำลังยิ้มให้กับท่าน
เพราะท่านเป็นพ่อของพวกเขา
คนที่มักจะรู้แค่ว่าต้องทำอะไร
- เอ่อ ฉันหมายถึง นี่ ฉันไม่คิดว่าฉัน... - ก็อย่างที่ท่านพูดล่ะครับ
ท่านต้องการแค่ฝน ฝน ฝน
บนหินลับมีดทราย
แม้วัยเด็กจะล่วงไป
เหมือนทรายที่ไหลผ่านตะแกรง
และไม่นาน เขาก็จะเติบโต
และบินจากท่านไป
และมันก็สายเสียแล้ว
ที่ท่านจะเป็นผู้ให้
แค่น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน
ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ
กลืนยาลงไป
เอาล่ะ ลาก่อนครับท่าน ขออภัยที่สร้างปัญหาให้ท่านนะครับ
พ่อคะ
พวกหนูขอโทษเรื่องเงินสองเพนนีนั่น
เราไม่รู้จริงๆ ว่า มันจะสร้างปัญหาให้พ่อมากมายอย่างนี้
นี่ฮะ พ่อ พ่อเอาเงินสองเพนนีไปเถอะฮะ
มันจะช่วยทำให้ทุกอย่างดีขึ้นไหมคะ
ขอบใจจ้ะลูก
เข้ามาสิ
ถอดหมวกออกด้วยสิ แบ๊งค์ส
สวัสดีครับ ทุกท่าน
- เอาล่ะ เรามาเริ่มกันเลยนะ - ครับ คุณพ่อ
ในปี ค.ศ.1773 เจ้าหน้าที่ของธนาคารแห่งนี้ได้
ออกเงินกู้จำนวนมหาศาลอย่างโง่เขลา
เพื่อให้ความช่วยเหลือทางการเงิน ในการขนส่งใบชา ไปยังอาณานิคมอเมริกา
- คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น - ครับท่าน ผมคิดว่าผมรู้ครับ
ตอนที่เรือจอดเทียบท่าที่ท่าเรือบอสตัน
ชาวอาณานิคมได้แต่งตัว เลียนแบบชาวอินเดียนแดงขึ้นมาบนเรือ
แสดงพฤติกรรมหยาบคาย และทิ้งใบชาลงทะเล
ทำให้ใบชาไม่เหมาะแก่การดื่มอีก แม้สำหรับชาวอเมริกัน
ถูกต้อง การกู้เงินต้องผิดนัดชำระ
ความวิตกกังวลเกิดขึ้นในห้องนี้
ผู้คนแห่มาถอนเงินจากธนาคาร
และตั้งแต่นั้นมา
ก็ไม่เคยมีการแห่มาถอนเงินจากธนาคารอีกเลย
จนกระทั่งวันนี้
ท่านครับ การแห่ถอนเงินเกิดจาก พฤติกรรมอันน่าอับอายของลูกชายคุณ
- คุณจะปฏิเสธมั้ย - ผมไม่ปฏิเสธครับท่าน
และผมยินดีที่จะรับผิดชอบ ต่อการกระทำของลูกชายผม
จะรออะไรอยู่ล่ะ ว่าต่อไปสิ
ครับ คุณพ่อ
- ไม่ใช่แบบนั้น - อยู่เฉยๆ นะ
เอาล่ะ คุณมีอะไรจะพูดมั้ย แบ๊งค์ส
คือ ท่านครับ
เขาว่ากันว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่ คุณไม่มีอะไรจะพูด สิ่งที่คุณจะพูดได้คือ...
ผมงงไปหมดแล้วนะแบ๊งค์ส ผมถามว่าคุณมีอะไรจะพูดมั้ย
- แค่คำเดียวครับท่าน - ว่ามาสิ
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
- อะไรน่ะ - ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์พูดถูก วิเศษจริงๆ เลย มันทำให้รู้สึกดีขึ้นจริงๆ
คุณพูดอะไรน่ะ มันไม่ใช่คำซะหน่อย
ใช่สิครับ มันเป็นคำ เป็นคำที่มีความสมบูรณ์แบบมาก
รู้ไหมครับว่ามันไม่มีอะไรที่เหมือนกันเลย
ด้วยความเคารพนะครับ มันแสดงให้เห็นว่า เมื่อเราได้พูดและทำทุกอย่างแล้ว
- ไม่มีอะไรที่เหมือนกับท่านเลย - โอหังมาก
พูดถึงเรื่องความโอหัง อยากฟังเรื่องตลกสุดชวนหัวไหมครับ
- เรื่องขำแบบสุดๆ - เรื่องตลก เรื่องขำขันน่ะเหรอ
ครับ มีคนที่แสนวิเศษ สองคนชื่อเจนและไมเคิล
และวันหนึ่ง พวกเขามาเจอกันบนถนน แล้วเจนก็พูดกับไมเคิลว่า
"ฉันรู้จักผู้ชายอยู่คนหนึ่ง ที่เขาใส่ขาเทียมชื่อสมิธน่ะ"
และไมเคิลก็พูดว่า "จริงหรอ แล้วขาอีกข้างหนึ่งของเขาชื่ออะไรล่ะ"
ผู้ชายคนนี้เสียสติไปแล้ว เรียกรปภ.ด้วย
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส นี่ฉันรู้สึกดีขึ้นนะเนี่ย
- กล้าดียังไงจะมาทำร้ายคุณพ่อของฉัน - นี่ครับเงินสองเพนนี คำสุดวิเศษ
ซุปเปอร์คาลิฟราจิลิสทิเซคส์พิอาลิโดเชียส เงินสองเพนนี รักษาให้ดีล่ะ ลาก่อน
- แล้วคุณจะไปไหน - ไม่ทราบครับ
ผมอาจเข้าไปในภาพเขียนสีชอล์ก แล้วไปเที่ยวในชนบท
ผมอาจโฉบม้าออกมาจาก ม้าหมุนแล้วแข่งชนะถ้วยเดอร์บี้ก็ได้
หรือผมอาจจะแค่เล่นว่าว แค่ป๊อปปิ้นส์เท่านั้นที่จะรู้ได้
- ป๊อปปิ้นส์เหรอ - พี่เลี้ยงของผมเองครับ
เธอเป็นคนร้องเพลงที่ตลกๆ เพลงนั้น
น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ
กลืนยาลงไป กลืนยาลงไป...
บ้าเหมือนกระต่ายป่าฤดูผสมพันธุ์
ขาเทียมชื่อสมิธ
ขาเทียม...
คุณพ่อ คุณพ่อครับ
คุณพ่อลงมาครับ
คุณพ่อ คุณพ่อครับ กลับมา
ลมเปลี่ยนทิศ พัดพาความตายมาจากทางตะวันตก
เธอไม่สนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเราเลย
เธอแค่สัญญาว่าจะอยู่จนถึง เวลาที่ลมเปลี่ยนทิศทาง
- จริงเหรอคะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ - ช่วยหยิบที่แขวนหมวกให้ฉันหน่อยสิจ๊ะ
แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ คุณไม่รักพวกเราเหรอคะ
งั้นฉันถามหน่อย จะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ถ้าฉันรักเด็กทุกคน ที่ฉันบอกลา
ครับท่าน ถูกต้องครับ จอร์จ ดับเบิ้ลยู แบ๊งค์ส เลขที่ 17 ถนนเชอร์รี่ ทรี เลน
สูงประมาณหกฟุตหนึ่งนิ้วครับ
ใช่ครับ เราโทรไปที่ ธนาคารของเขาเป็นที่แรกเลยเช้านี้
เรารู้แค่ว่า เขาถูกปลดจากตำแหน่งเมื่อคืนวาน
ไม่ได้บอกใครเลยว่าเขาจะทำอะไร ในช่วงที่หดหู่ใจแบบนี้
คงไม่เป็นไร ถ้าเราจะลองค้นในแม่น้ำดูนะคะ
มีจุดที่เหมาะมากตรงสะพานเซาท์วาร์ค เป็นที่นิยมของนักกระโดดด้วยค่ะ
อย่าเล่นน่า เอลเลน
เขาดูเหมือน สุภาพบุรุษที่สุขุมเรียบร้อยครับ
ไม่มีความประพฤติเกเรเลย คุณเข้าใจที่ผมหมายถึงนะครับ
พฤติกรรมเป็นปกติครับ ก็เท่าที่ทุกคนรู้นะครับ
ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ แค่น้ำตาลหนึ่งช้อน...
- นั่นเขานี่ - หรือเสียงอะไรที่ฟังดูเหมือนเขา
คุณนายแบ๊งค์ส ผมขอ ผมขอช่วยลดเสียงลงกว่านี้ได้ไหมครับ
ผมฟังไม่รู้เรื่องเลยว่านักสืบพูดอะไร
แค่น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ
จอร์จ
โอ้ จอร์จ คุณไม่ได้กระโดด ลงไปในแม่น้ำ คุณนี่ช่างมีเหตุผลจริงๆ
ไม่มีอะไรแล้วครับ เราพบเขาแล้ว
ไม่ครับ ยังมีชีวิตอยู่ครับ
เข้าใจว่า เขากำลังจูบกับคุณนายแบ๊งค์สอยู่น่ะครับ
ฉันเป็นห่วงคุณมากเลย เกิดอะไรขึ้นที่ธนาคารคะ
ถูกไล่ออกน่ะจ้ะ ปล่อยให้ไปเดินข้างถนน
น้ำตาลหนึ่งช้อนพูน ช่วยทำให้เรากลืนยาลงคอไปได้ง่ายๆ
เสียสติไปซะแล้วล่ะ นั่นคือสิ่งที่เขาทำ
เชิญทำตัวบ้าบอตามสบายเลย
แล้วนี่คุณไปทำอะไรในห้องใต้ดินล่ะคะ
คุณจะเข้าใจในไม่ช้านี้ เด็กๆ อยู่ที่ไหนล่ะ เจน ไมเคิล
- พ่อพวกหนูกำลังเรียกน่ะ - ไม่เห็นจะเสียงเหมือนพ่อเลยฮะ
- เจน ไมเคิล - รีบไปสิ เร็วเข้า
คุณจะไม่ไปไหนใช่ไหมฮะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์
เร็วเข้าจ้ะ
พ่อช่วยซ่อมมัน
- ยอดเยี่ยมไปเลยฮะ - พ่อทำได้ยังไงคะ
ทำได้ด้วยเงินสองเพนนี เพื่อซื้อกระดาษกับเชือก
ลูกๆ ก็จะได้ชุดปีกของตัวเอง
ด้วยเท้าทั้งสองวางบนพื้น ลูกก็จะเป็นนกที่กำลังบิน
ด้วยมือที่กำแน่น
ที่เชือกของว่าว
เราไปเล่นว่าวกันเถอะจ้ะ
ปล่อยว่าวให้ลอยอยู่สูงที่สุด
เราไปเล่นว่าวกัน
แล้วส่งมันล่องลอยไป
ให้ขึ้นผ่านชั้นบรรยากาศ
ให้ขึ้นไปที่อากาศสดใส
โอ้ เราไปเล่นว่าวกัน
ว่าวที่ดีต้องมีหางว่าวที่ดีด้วย ลูกคิดว่าอย่างนั้นไหม
นั่นคือสิ่งที่ผมบอกไงครับ ออกไปเล่นว่าวกัน
โอ้ ไม่ใช่ครับท่าน ไม่ครับ ผมไม่ได้บอกให้ท่านทำแบบนั้น
เราไปเล่นว่าวกัน
ให้ขึ้นไปให้สูงที่สุด
เราไปเล่นว่าวกัน
แล้วส่งมันล่องลอยไป
ให้ขึ้นผ่านชั้นบรรยากาศ
ให้ขึ้นไปที่อากาศสดใส
โอ้ เราไปเล่นว่าวกัน
เมื่อเธอส่งมันลอยขึ้นไปที่นั่น
ตัวเธอก็จะเบากว่าอากาศในทันที
เธอจะเต้นบนสายลม ที่อยู่เหนือบ้านและต้นไม้ได้
ด้วยมือที่กำแน่น
ที่เชือกของว่าว
- ตอนนี้ล่ะ - เราไปเล่นว่าวกันเถอะ
ให้ขึ้นไปให้สูงที่สุด
เราไปเล่นว่าวกัน
แล้วส่งมันล่องลอยไป
คุณอยู่ที่นี่เอง คุณแบ๊งค์ส ผมขอแสดงความยินดีกับคุณด้วยนะ
อารมณ์ขันที่เยี่ยมยอด "ขาเทียมชื่อสมิธ"
หรือโจนส์ จะอะไรก็ช่างเถอะ
คุณพ่อหัวเราะจนท่านจากเราไปเลยล่ะ
โอ้ ผมเสียใจครับท่าน
ไม่ อย่าพูดเหลวไหลน่า ไม่มีอะไรที่ต้องขอโทษซะหน่อย
ผมไม่เคยเห็นคุณพ่อมีความสุข แบบนี้มาก่อนในชีวิต
เขาสั่งเสียให้รับหุ้นส่วนใหม่ ยินดีด้วยนะ
ขอบคุณครับท่าน ขอบคุณมากจริงๆ ครับท่าน
ให้ขึ้นผ่านชั้นบรรยากาศ
ให้ขึ้นไปที่อากาศสดใส
โอ้ เราไป
เล่นว่าวกันกันเถอะ
นั่นเป็นการตอบแทนบุณคุณแก่เธอเหรอเนี่ย ไม่มีแม้แต่จะบอกลา
- ไม่หรอก พวกเขาไม่ได้ทำ - ดูพวกเขาสิ
เธอก็รู้ว่าพวกเขานึกถึง เรื่องของพ่อตัวเองมากกว่าเรื่องของเธอซะอีก
- มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นแหละ - อืม แล้วเธอไม่สนใจเหรอ
คนที่เพียบพร้อมและสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง จะไม่แสดงออกทางอารมณ์เพื่อให้ฟุ้งซ่านหรอก
อย่างนั้นเหรอ
ฉันจะขอบอกอะไรเธอสักอย่างนะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ เธอหลอกฉันไม่ได้หรอก
- โอ้ จริงเหรอ - ใช่ จริงสิ
ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงกับเด็กๆ พวกนี้
และถ้าเธอคิดว่าฉันจะ ปิดปากเงียบต่อไปล่ะก็ ฉัน...
พอได้แล้วล่ะ ขอบคุณ
ลาก่อนนะ แมรี่ ป๊อปปิ้นส์ อย่าไปนานนักนะ
เราไปเล่นว่าวกัน
ให้ขึ้นไปให้สูงที่สุด
เราไปเล่นว่าวกัน
แล้วส่งมันล่องลอยไป
ให้ขึ้นผ่านชั้นบรรยากาศ
ให้ขึ้นไปที่อากาศสดใส
โอ้ เราไป
เล่นว่าวกันเถอะ
จบ
Ocr by Salsa Santana 25 Jan 2015